Hart voor Waddinxveen


(2b) Vragen bij de lezing gehouden op 1 oktober 2010 over "De ware gerechtigheid" door Willem J. Ouweneel in de Ontmoetingskerk in Waddinxveen Afdrukken E-mailadres
donderdag, 09 december 2010 18:03

De eerste vraag kreeg ik mondeling dus laat ik die maar eerst doen, anders zou ik hem nog kunnen vergeten. O, dat is een hele spannende vraag. Dat is: Zegt de Here Jezus dan in Mattheus 5:17 toch eigenlijk niet Ik ben gekomen om de wet wel te ontbinden maar jullie krijgen een mooie nieuwe wet van mij cadeau: de wet van Christus?

Ik heb ergens in een tussenzin tijden de toespraak gezegd: ten diepste gaat het natuurlijk maar om één Thora, die ik zou willen noemen de eeuwige Thora. Alleen die komt voor in verschillende varianten. Ik heb een boek geschreven dat heet "hoe lief heb ik uw wet". Ik betreur het ten zeerste dat het uitverkocht is en dat de uitgever denkt dat de markt te zeer verzadigd is om nog een nieuwe oplage te doen. Dat vind ik eigenlijk wel jammer, maar in mijn dogmatische reeks komen al die inhouden wel terug op een of andere manier, daarin heb ik geprobeerd dat uiteen te zetten. Als gaat over de Mozaïsche wet en de Messiaanse wet, er is nog een derde wet, de wet van het millennium, de wet van het Messiaanse vrederijk na de wederkomst, maar dan moet je in het duizendjarige rijk geloven en zo, dus daar gaan we nu maar niet op in. Als we die twee vergelijken, het zijn natuurlijk varianten van de ene Thora, de messiaanse Thora is niet een andere, het is de verdieping van de Mozaïsche Thora. Tegelijkertijd moet je die twee toch goed onderscheiden anders zeg je, nou ja, aan het eind komt dit dan toch weer op hetzelfde neer, namelijk die Messiaanse wet dat is gewoon wat wij de morele wet noemen uit de wet van Mozes. Nee, het is toch weer anders dan die Tien geboden en daarom is dat ene gebod dat sabbatsgebod zo heerlijk beslissend. In de hele discussie tussen de reformatorischen en de evangelischen zijn er twee thema's waaruit als je er lang genoeg over praat blijkt dat alles er mee samenhangt. Het ene is de doop, daar gaan we het nu eens een keer niet over hebben voor de verandering, alles hangt er mee samen blijkt. Ik verbaas me altijd zeer over mensen die zich laten groot dopen en toch gewoon Calvinist willen blijven, dat kan gewoon niet. Als u denkt dat u dat kunt dan bent u postmodern, die kunnen wel meer tegenstrijdige dingen tegelijkertijd geloven. Zo is het ook met het sabbatsgebod. Ook daar zijn er drie varianten dat zijn dezelfde drie als straks. Het sabbatsgebod geldt nog steeds, de sabbat is nog steeds op zaterdag, die is niet verplaatst en wij zijn allemaal daaraan gehouden. Denk maar weer aan de zevendedagsadventisten. Marianne Thieme, die u allemaal kent, is zevendedagsadventiste dat zijn de mensen die zeggen: God heeft die sabbat nooit veranderd en zondag mag een bijzondere dag zijn maar de sabbat is de sabbat en daar hebben we ons allemaal aan te houden. Dat is visie numero één.

Visie numero twee is: De civiele en ceremoniële wetten gelden niet voor ons wel de Tien geboden, dus wij zijn ook onder het sabbatsgebod. Alleen de sabbat is verschoven van de zaterdag naar de zondag en dat betekent dat de zondag niet alleen een feestdag is maar ook een verplichte rustdag is met alles wat daarbij hielp. Ik verkoop boeken, dat hebt u gemerkt. Als ik zondagavond ergens preek dan doe ik dat ook. Daar zat een zuster uit zeker kerkgenootschap, ze komt altijd en ze zit altijd op de eerste rij, ik zag haar wit wegtrekken toen ze hoorde dat ik boeken verkocht op zondagavond. Ze deed zo tegen mij maar dat hielp niet, ik heb ze toch verkocht ... Want zij gelooft dat de zondag niet alleen een feestdag is maar ook de verplichte rustdag, de sabbat.

Dan heb je nog de derde opvatting, dat zijn weer die evangelische mensen die zeggen: Wij zijn niet onder het sabbatsgebod. Het sabbatsgebod wordt nergens in het nieuwe testament herhaald, behalve één keer in negatieve zin in Kolossen 2. Daar zie je nu typisch het verschil tussen de wet van Christus en de wet van Mozes. Dat sabbatsgebod is niet voor ons van toepassing. Wij kennen geen heilige dag in de week. De zondag is wel een bijzondere feestdag, maar christenen kennen geen verplichte rustdag. Is het dan niet nuttig om een verplichte dag rust in de week te nemen? Jawel, maar daar gaat het nu even niet over. Het gaat er nu over dat in het nieuwe testament de sabbat nooit verschoven is naar de zondag. Ik heb ook nooit gesnapt dat iemand op die gedachte is kunnen komen. Het loutere feit dat de zondag een bijzondere dag is omdat de Here Jezus is opgestaan, omdat de Heilige Geest op die dag is uitgestort, de gemeente op zondag bij elkaar kwam, om daaruit te concluderen dat de sabbat verschoven is naar de zondag, echt waar, het zal wel dom van mijzelf zijn, ik heb het nog nooit kunnen snappen zelfs. Ik weet ook van gereformeerde theologen die zeggen eerlijk gewoon dat kunnen we uit het nieuwe testament niet waarmaken. Als iemand zegt van alle zeven dagen in de week is de zondag uitgesproken de christelijke feestdag, dan ben ik het daar hartgrondig mee eens. Op het moment dat iemand zegt de zondag is nu voor ons de verplichte rustdag dan ben ik het hartgrondig oneens. We hebben geen verplichte rustdag. Ja, dat is hard. Ik krijg nu de hele Christenunie tegen me om over de SGP maar te zwijgen, maar onder de wet van Christus is geen verplichte rustdag. Je hoeft het er niet mee eens te zijn maar ik vind het wel erg belangrijk. Dit is nu weer zo'n typisch iets, want dat heeft te maken met de wet. Het heeft te maken met de hele verbondsleer, het heeft weer met alles te maken. Je kunt zelfs een link leggen, dat is nu weer voor de fijnproevers, tussen de kinderdoop en de zondagsheiliging. Want het zijn twee vruchten van dezelfde boom. En iemand die zegt wij hebben geen verplichte rustdag, dat zijn ook dezelfde mensen die groot dopen. Twee vruchten van dezelfde boom. Alles hangt met alles samen. Ik ga er niet over uitweiden. U heeft nu mijn standpunt gehoord, u heeft niet mijn argumentatie gehoord, hoogstens een beetje tussen de regels door, maar ga het maar na, waar in het Nieuwe Testament is de Sabbat verschoven van de zaterdag naar de zondag? Het is zo simpel als ik weet niet wat. De vraag stellen is haar beantwoorden.

Moet je van Farizeeër tollenaar worden? Zo ja, hoe werkt dat?

Alsjeblieft niet zeg. Een tollenaar, weet je wat voor tuig dat is? Dat zijn mensen die heulen met de vijand. Dat zijn belastinginners, stel je voor hier in de tweede wereldoorlog, dat waren de belastinginners, Nederlanders die voor de Duitsers de belasting inden en bovendien nog eens honderd procent bijvoegden, je moest dus twee keer zo veel betalen en de helft staken ze dan in hun zak. Je moet van de farizeeër een tollenaar worden, de schrik slaat me gewoon om het hart, dat u dat durft voor te stellen. Nee, farizeeën en tollenaren, je moet ze allebei proberen op een afstand te houden. Het enige mooie is een bekeerde farizeeër. En een bekeerde tollenaar, want het mooie is, er worden in het Nieuwe Testament niet alleen tollenaars bekeerd, maar ook farizeeërs. Nicodemus was er één. Saulus van Tarsis was er één. We lezen in het begin van Handelingen dat verschillende farizeeërs tot geloof kwamen. Dus je moet niet van farizeeër een tollenaar worden, je moet van een farizeeër een zondaar worden, want of je nu een zondige farizeeër of een zondige tollenaar of een zondige pooier of een zondige dominee, we moeten allemaal bekeerd worden. In sommige kringen heb je dominees die worden tijdens hun eigen prediking bekeerd. Dat vind ik ook altijd heel erg bijzonder. Ik ken daar verschillende gevallen van uit eigen ervaring, maar we moeten allemaal tot geloof komen. Allemaal wederom geboren worden. Maar je moet niet van de ene zondaar de andere zondaar worden. Nou ja, ik laat het hier maar bij. Maar ik vind het wel een leuke vraag tegelijkertijd, stiekem. Ik doe 's zondags weleens dingen waarvan men in de kringen waar ik ben opgegroeid, schande zou spreken. Moet ik mij nu ernstig zorgen maken wat betreft discipelschap? Nou, ik heb u al opgebiecht, ik doe ook weleens dingen op zondag waar andere mensen schande van zouden spreken. Ik durf bijna geen voorbeelden te noemen want dan is de volgende keer de zaal nog minder vol. Of durven jullie het aan? Durf ik een paar dingen te noemen die ik op zondag durf te doen? Als ik eens een keer een zondagavond vrij bent, wat bijna nooit gebeurt, vind ik het heerlijk om op zondagavond met mijn vrouw uit eten te gaan. Ja, ik hoor het al, ik hoor het al, ja, en als ik zondagsavonds gepreekt heb ergens en ik heb de boekentafel bij me dan vind ik het geen enkel punt om die boeken te verkopen. Erg hè? Wat kan ik nog meer eens voor ergs noemen? Maar begrijpt u wel? De zondag is een feestdag. Voor heel veel mensen is de zondag de ergste dag vanwege alle geboden en verboden die mensen eraan gehangen hebben. Heel jonge mensen die het geloof totaal de rug toegekeerd hebben, als ze terugdenken aan hun jeugd, was de zondag de ergste dag van de week. En dat allemaal door één reusachtig misverstand. Ik laat het hierbij.

Hoe zou u wereldgelijkvormigheid omschrijven? Is dit niet heel veelzijdig? Kan het bestrijden hiervan ons niet wettisch maken? Bidden om de leiding van de Heilige Geest?

Ik vind het altijd zo leuk als de mensen zelf de antwoorden er al bij schrijven, dat is hier ook weer zo'n beetje. Wat is wereldgelijkvormig? Dat vinden we duidelijk in de Schrift aangegeven want daar vinden we die uitdrukking, in Romeinen 12, wordt niet gelijkvormig aan deze wereld. Gelijkvormig dat betekent daar dezelfde gedaante aannemen als de mensen in de wereld, net zo je gedragen, net zo je uiten, net zo spreken, net zo denken, net zo kleden, net zulke zelfde gewoontes ontwikkelen. Wij als christenen zijn zeer gelijkvormig want alle statistieken kunnen je vertellen dat gedragspatronen van christenen verschrikkelijk weinig verschillen van de gedragspatronen van niet-christenen. En dan heb ik het nog niet eens over dingen als echtscheiding, waar de percentages ongeveer gelijk liggen, maar het geldt ook voor een heleboel andere dingen, of het nu gaat over vormen van vermaak, hoeveel mensen tijd verspillen aan vormen van vermaak. Wereldgelijkvormigheid is niet alleen maar in het uiterlijk want dan wordt het inderdaad makkelijk wettisch. Dan heb je weer een lijstje, ik heb ooit eens zo iemand gehoord die liet ons allemaal een lijstje maken van alle wereldgelijkvormige dingen, nou, dat zijn dan die dingen als bioscoop en schouwburg en weet ik het allemaal, café, allemaal plaatsen waar je niet mocht komen, het was vooral allemaal waar je niet mocht komen, en natuurlijk wat je niet mocht doen. Dat kweekt heel wettische mensen. Mensen moeten van binnenuit veranderen. Er staat; wordt veranderd in de vernieuwing van uw denken, uw gemoed. Dat is je hele innerlijk, dat moet getransformeerd worden. Wordt niet gelijkvormig wordt nooit bewerkstelligd door de mensen te zeggen waar ze niet naar toe mogen gaan en wat ze niet mogen doen. Dat helpt helemaal geen ene moer. Dat kweekt inderdaad wetticisme. Dat kweekt wetticisme. Want dan denken mensen; Oh, als je zo'n goed christen bent dan doe je eenvoudig een aantal dingen niet, die andere mensen wel doen. Daarom is het christendom in de ogen van de wereld ook zo saai want het grote verschil is dat wereldlingen alles mogen en christenen mogen ook een heleboel dingen, maar een heleboel dingen ook niet. Leuke dingen. Dat is een afschuwelijk beeld dat wij uitstralen. Terwijl wereldgelijkvormigheid zit binnenin ons. In onze manier van redeneren. Als ik zie hoeveel christenen achter de PVV aanlopen, ondoordacht, die zijn tegen de Islam, dus ze zijn goed. Dat is de wonderlijkste logica die je je kunt voorstellen. Het is, nou ja, ik wil niet op het CDA congres vooruit lopen, maar ik denk dat ik veel invloed daarop uitoefen door deze opmerking. Maar het getuigt van een enorme naïviteit en bovendien, het hele optreden, dat is nu werelds van de leider van de PVV. Dat is een manier van optreden waar we ons verre van moeten houden en daar wil je je als christen op geen enkele wijze mee kunnen associëren. Maar dat is een wereldgelijkvormigheid, die zit van binnen. Die zit 'm in je manier van denken, je manier van spreken, je houding tegenover de dingen. Die zit 'm niet in je kleren. Ja, je kunt het natuurlijk heel bont maken, dat kun je alles, maar daar zit het 'm niet in de eerste plaats. Het zit 'm in de eerste plaats van binnen wat natuurlijk naar buiten komt. De manier waarop je praat en tegen de dingen aankijkt. Ik noem nu maar dat ene voorbeeld omdat het zo actueel is, de naïviteit waarmee christenen het opnemen voor de PVV. Vanuit de gedachte; zij zijn ook tegen de Islam, dus is het goed. Wereldgelijkvormigheid is het uiterlijke gedrag, de manier van doen, de denkwijze, de spreekwijze van deze wereld overnemen. En dat gaat heel wat verder dan teveel uren achter de televisie zitten en heel wat verder dan in de bioscoop komen, trouwens, wat is er mis met de bioscoop? Een bioscoop is gewoon een zaal waar ze films draaien. Het probleem zit 'm in sommige films maar nog niet eens in allemaal. In sommige films waarin de zonde verheerlijkt wordt, dat is werelds, maar een bioscoop is toch niet werelds? Het is een zaal met een scherm. Het is simpel, als je daar nu maar wegblijft, dan ben je niet werelds, de gedachte alleen al. Dat is zo Farizeïsch, want die deden ook allemaal dingen niet. En ze waren tegelijkertijd zo godsdienstig arrogant. Wereldgelijkvormigheid, het komt natuurlijk naar buiten toe maar het zit in de eerste plaats van binnen. Daarom moet u ook van binnen veranderd worden. Als je het wil tegengaan moet je dat niet doen met geboden, maar mensen van binnenuit veranderen. In dat soort kerken en kringen zal men moeten ophouden met regels uit te delen en te houden, maar moet men gaan prediken over de kracht van de Heilige Geest. Het is zo simpel als ik weet niet wat, maar dat is zo fundamenteel. Ten aanzien van het licht en het zout van de wereld te zijn, kunt u een paar praktische tips en voorbeelden geven? Bij het zout heb ik dat al aangegeven. Je ziet dat in de Efeze brief zo prachtig, het is de meest verheven brief van Paulus. In de eerste drie hoofdstukken plaatst hij ons in de hemelse gewesten op het hoogste niveau van de zegeningen die je je maar kunt voorstellen. En dan komt hij in hoofdstuk vier tot en met zes 'down to earth' en hij zegt; zo, en nu gaan we laten zien, kijk maar, het staat in hoofdstuk vijf en zes, wat het betekent voor de manier waarop wij huwelijken hebben, waarop wij gezinnen hebben, waarop wij de verhoudingen hebben van werkgevers/werknemers. Hoe we met elkaar omgaan in de gemeente. Dat heel verheven standpunt van die eerste drie hoofdstukken dat moet nu landen in de gewone dingen van alledag. In al die aardse verbanden zijn wij een zoutend zout, zijn wij een voorbeeld voor anderen. Als christenen geen betere vaders en moeders zijn dan niet-christenen waarom zou je dan een christen worden? Dan val je terug op dat simpele; Ja, omdat we straks naar de hemel willen gaan. Alsof daar het christendom over gaat. Het gaat in de eerste plaats in het koninkrijk Gods om het discipel-zijn hier. Over hoe we ons hier openbaren, over hoe we hier leven, wat we hier uitstralen. En licht van de wereld wil zeggen, in al die donkerheden van deze wereld licht verspreiden. Op het terrein van de politiek, licht verspreiden. Het licht van Gods woord over wat het betekent om politiek te bedrijven vanuit het licht van Gods woord. Dat is nog helemaal niet zo simpel. Daar kan heel rijk en heel diep over gesproken worden. En dat is licht verspreiden. Dat heeft trouwens ook wel weer meer met het zout der aarde te maken. Het is niet altijd zo makkelijk om het te onderscheiden. Maar licht van de wereld is het licht van God laten schijnen over alle duisternis die in deze wereld is. Dat is alles wat met zonde en satan te maken heeft. Ik hoop dat het een beetje helpt.

Wat is het verschil tussen wettisch en Ezechiël 33?

Dat is een leuke vraag. Ik veronderstel dat de vraagsteller daarmee bedoelt dat over Ezechiël 33 ook iemand zou kunnen denken dat het gaat om een wettische levensstijl maar daar is het God zelf die het voorschrijft dus dat kan nooit wettisch zijn maar het lijkt er wel op. Wat is het verschil? Nou, Ezechiël 33 gaat helemaal niet over wettisch. Het gaat erom hoe betekenisvol het is om een getuige te zijn voor mensen om ons heen die we hadden kunnen waarschuwen. Dat is nu waar we een licht van de wereld kunnen zijn. Stel je voor dat Christus straks terugkomt met al Zijn heiligen en u bent daar ook bij als verheerlijkte heilige en uw buurman zegt, verhip, heb jij ooit geweten vrouw, dat dat ook een christen was? Zij of hij heeft hier 30 jaar naast ons gewoond. Dan zegt Ezechiel 33, als dat zo gebeuren zou dan zou zijn bloed, ik heb het nu in Nieuw Testamentische taal gegoten, dan zou zijn bloed op jou neerkomen. Jij bent er verantwoordelijk voor dat jouw buurman dat nooit geweten heeft en dat nooit gehoord heeft. Als u gaat verhuizen heb ik een tip; Stuur niet alleen verhuiskaarten maar zorg dat iedereen in uw straat zo gauw mogelijk weet dat u een christen bent. Zorg dat iedereen op uw werk vanaf de eerste dag weet dat u een christen bent. Dat scheelt zo'n hoop ellende achteraf. Als je meteen duidelijk je kleuren laat zien, laat je nooit overkomen wat daar staat. Dat wij ervoor aangesproken worden als wij mensen hadden kunnen waarschuwen. Kijk, als mensen zelf de weg van het kwade kiezen en zich niets laten gezeggen dan zijn ze zelf verantwoordelijk, zegt Ezechiël. Een vader zal niet gestraft worden voor de zonden van zijn kinderen als jouw volwassen kinderen, volwassen kinderen hè, je bent wel verantwoordelijk voor wat ze doen als ze nog klein zijn. Maar als ze volwassen zijn, kun je niet langer daarvoor aansprakelijk gesteld worden. Je kunt je altijd afvragen; hebben we genoeg erin geïnvesteerd? En het antwoord luidt; nee, want we zijn allemaal maar gebrekkig, we komen allemaal beschadigd uit onze opvoeding, de één heeft daar meer last van dan de ander. Wij zijn nu eenmaal gebrekkige ouders, maar als ze eenmaal volwassen zijn, zijn ze zelf verantwoordelijk daarvoor. Dan word je er niet meer als vader op aangekeken. En omgekeerd is dat ook zo. Je bent niet verantwoordelijk voor wat je ouders hebben gedaan. Sommige van jullie generen zich misschien voor hun ouders over hun leefwijze of hoe ze vroeger geleefd hebben, maar je bent daar niet verantwoordelijk voor. Een ieder moet zijn eigen part dragen, zegt Galaten 6, maar dat kun je ook daar toepassen. Ieder is verantwoordelijk voor hoe hij/zij zelf voor God staat en hoe hij/zij leeft. Maar je bent wel verantwoordelijk voor je naasten in die zin dat die op z'n minst de weg van God moet weten. Dat moet je uitdragen, dat moet men weten. En als hij/zij het nergens anders hoort, dan moeten ze het van ons weten. Dat hoeft niet altijd door te preken, je kunt eens een boek ergens achterlaten of een traktaat of iets anders, of zo eens het gesprek opbrengen, maar laat de mensen het weten. Dat ze in elk geval weten dat als ze er meer over willen horen dat ze bij jou terecht kunnen. Je moet niet altijd mensen willen bepreken want dan kun je ook van je af stoten. Daar heb je ook wijsheid voor nodig. Wijsheid om de ander op de goede manier te bejegenen. We kunnen ook een heleboel brokken maken door al te agressief ons meteen als christenen op te dringen. Daar heb je wijsheid voor nodig. Maar wat is het verschil tussen wettisch en Ezechiël 33? Ik weet het niet, het is een beetje appels met peren vergelijken. We kunnen de beschuldiging van wettisch gauw uitspreken. Het is met zo veel dingen in de Schrift hier ook het geval; discipelschap is wandelen op het scherp van de snede. Weet u nog dat ik daarstraks van niet van de wereld, maar in de wereld? Wij gaan zomaar teveel in het niet van de wereld met een boekske in een hoekske zitten, dat komt van Thomas A. Kempis, helemaal niet gereformeerd, dan trek je je helemaal terug uit de wereld, dan heb je geen betekenis meer. Ja, aan de andere kant, teveel in de wereld en dan ga je zelf de geur en de kleur van de wereld overnemen. Zo is het hier ook. De christelijke vrijheid en het wetticisme, het pad daartussen is op het scherp van de snede. Je vindt zowel bij Paulus als bij Petrus de waarschuwing; gebruik de vrijheid niet als een aanleiding voor het vlees of als een dekmantel voor het boze. Dus als iemand te snel roept; 'Pas op dat je niet wettisch wordt', kan het zijn, ik wil u nu niet beschuldigen, maar kan het zijn dat dat een dekmantel is voor verkeerde dingen. Want er is natuurlijk wel zoiets als de wet van God. De wet van God is niet wettisch. Het toepassen van de wet van Christus is niet wettisch. Wettisch is de manier waarop wij ermee omgaan. En als iemand dus te vlot het woord in de mond neemt, 'je moet niet wettisch zijn' dan is dat misschien wel omdat hij/zij zijn/haar christelijke vrijheid op de verkeerde manier gebruikt, dus om z'n zonde te bedekken. En aan de andere kant is er altijd het gevaar van wetticisme. Het grappige is, nou ja, het is helemaal niet zo grappig eigenlijk, op sommige punten zijn we allemaal wel een beetje wettisch, het zijn die dingen waar we erg op staan, en op andere punten veroorloven wij ons allerlei vrijheden waar een ander nu weer verbaasd over is. Het interessante van het wettische is niet alleen maar dat we op sommige punten zo wettisch zijn en dat we het op een heleboel andere punten juist niet zijn. Let maar op. Mensen die wettisch zijn, zijn dat op een aantal punten niet en daar mag dan ook alles. Stel je voor dat we nu eens een kerk zouden uitvinden waar we ook erg wettisch zijn maar op heel andere dingen. Waar we dus 1 glaasje alcohol per dag mogen en niet meer, waar roken helemaal uit den boze wordt gevonden. Waar je geen auto's mag kopen boven de 30.000 euro. Moet ik nog meer van die dingen noemen? Waar ontzettend op het milieu wordt gelet, als je een emmer afgewerkte olie in de sloot gooit, dat je daar onder tucht gesteld wordt, omdat men dat minstens zo erg vindt als overspel. Wow, dat zou ook een kerk zijn, zeg. Ze lopen daar ook het gevaar om wettisch te zijn maar ze hebben daar een heleboel dingen waar ze ontzettend op gebeten zijn. Waar je niet meer mag eten als man dan 2500 calorieën per dag. Dat zou een gezonde kerk worden. En vrouwen maar 2000 calorieën per dag. Dat zou nog eens een kerk zijn. Wat een heerlijke gezonde kerk. Dokter, wat mogen we nog meer niet in zo'n heilige goede kerk waar ik het over had? Begrijpt u? En dat zijn allemaal heel wat dingen die veel beter zijn als tegen mensen zeggen; "Je mag absoluut niet naar de televisie kijken." Terwijl er zulke leuke dingen zijn op televisie. Ja, niet dat ik het weet, want ik kijk er zelf bijna nooit naar, behalve naar het nieuws natuurlijk, maar verder interesseert het me gewoon niet omdat het meestal pulp is wat je te zien krijgt. Ik heb nu Brava Nederland erop zitten, met de prachtigste muziek, daar kan ik ontzettend van genieten. Ik weet niet of u dat ook hebt maar af en toe zijn er ook mooie dingen. Internet, ik kan elke dag de Here God danken voor internet. Vroeger moest ik bibliotheken afrennen, ik kan nu twee keer zoveel boeken schrijven als ik anders al deed. Omdat ik zoveel sneller aan informatie kan komen. Here, dank U wel, 1 druk op de knop en ik heb het, ik hoef niet uit mijn stoel weg te gaan. Maar tegelijkertijd is het een medium dat zo verschrikkelijk misbruikt wordt. Als je iets tegen Ouweneel hebt dan moest je vroeger dat tegen je vrouw zeggen, of tegen je buurman misschien maar verder niet. Maar vandaag gooi je dat gewoon op het internet. Ja, iedereen kan zijn troep erop gooien. En zo is het met alles. Maar 1 ding helpt nooit, om te zeggen je mag niet, of je mag alleen via kliksafe.nl op het internet en dat als een regel aan mensen voor te schrijven en ze onder tucht te stellen als ze zich daar niet aan houden. Dat is echt kinderwerk. Dan behandel je mensen als baby's. Hun hele leven. In plaats van ze te helpen om vol te worden van de Heilige Geest. En dan heb je die dingen helemaal niet meer nodig.

 

Podcast

Audio RSS Bijbellezingen Willem Ouweneel
Podcast Feed

Poll

Heeft u Bijbellezingen van Willem Ouweneel in Waddinveen bezocht?