Hart voor Waddinxveen


(5b) Vragen bij de lezing gehouden op 6 februari 2009 over "Ik ellendig mens" door Willem J. Ouweneel in de Ontmoetingskerk in Waddinxveen Afdrukken E-mailadres
zondag, 22 maart 2009 21:41

Fijn dat u er allemaal weer bent. Ik heb een stuk of zes, zeven vragen gekregen, dus dat is nog wel te overzien.

De eerste is nogal makkelijk. Waarom mogen er geen vrouwen op de mannendag komen?
A, omdat het dan geen mannendag meer is. B, omdat die mannen het heerlijk vinden een keer zonder hun vrouw uit te zijn. Als je ze ernstig toespreekt zit er tenminste niemand naast ze die zegt: "Zie je nou wel, dat zeg ik ook altijd". We zijn echt onder elkaar, we kunnen nou eens ronduit praten, dus dat is geweldig. Bovendien, je kunt hetzelfde vragen, waarom mogen er geen mannen op de vrouwendag komen? Het is hetzelfde. Nee, die mannen vinden het geweldig, heerlijk, ze hoeven eens een keer niet de tuin te doen, ze hoeven niet met de kinderen op te trekken, ze hoeven niet naar Albert Heijn en al die dingen meer. Ze zijn echt uit. Dat merk je, aan het zingen, er worden morgen degelijke Psalmen gezongen. Oude berijming, en Opwekkingsliederen en dat gaat allemaal even jubelend. Ik vind het verrukkelijk. Ik zal u nog wat vertellen. Af en toe word ik wel eens een beetje moe van die mannendagen want het gaat altijd over dezelfde elementaire dingen. Dat zeg ik nou eens heel eerlijk. Dus toen ze me belden vanuit de Veluwe, het is toch ver hier vandaan, de Veluwe, dus dat horen ze toch niet, toen zei ik: "Luister, ik zou zo graag eens een stapje verder willen komen. Kunnen we dat doen?" Ze zeiden: "Graag, wat dan?" Ik zeg; ik zou zo graag willen spreken over het leven uit de Geest. Geweldig, zeiden ze. Ja, ik zeg, dan is het wel belangrijk wie de tweede spreker is, Steve van Deventer. Kennen jullie Steve? Steve van Deventer. Maar ik zeg: ik wil nog iets, want ik wil niet dat jullie risico lopen. Binnenkort heb ik een avond over de Heilige Geest, kom maar luisteren, of jullie dit wel willen. Het hele team was er en ze zeiden: "Dit willen we". Ik vind het zo geweldig. We hebben zo'n heerlijke dag gehad de vorige keer. En Steve en ik, we zaten helemaal op een golflengte, want anders gaat het op die mannendagen ook altijd over 'ik, ellendig mens', over zonde en over genade. Nu is het heerlijk om over genade te spreken, maar het is zo elementair altijd. Zeker in dat soort regio's, in de Bible belt zal ik maar zeggen, dat is hier trouwens ook, die loopt van Arnemuiden naar Genemuiden, maar je wil zo graag eens verder komen. En ik vind het heel geweldig dat we deze gelegenheid hebben. Morgen! En er is geen rem. Het enige wat nog ontbreekt, dan doen we dan weer op de Heilige Geest conferentie, dat ze naar voren komen, dat we ze de handen mogen opleggen, maar je kunt niet alles in een keer. Ik vind dit al wel geweldig dat dit kan gebeuren. We hopen daar samen met elkaar verder te komen. Echt waar, het is heerlijk. Dus daarom mogen de vrouwen niet komen, die hebben vrouwendagen.

Eens vrijgemaakt van de zondewet is altijd vrijgemaakt van de zondewet. Is een keer de Heilige Geest ontvangen dan genoeg of gebeurt dat telkens weer?
Dat is een goede vraag! De Heilige Geest komt eenmaal in je wonen en blijft in je wonen. Maar het is ontzettend belangrijk om te zien dat de Heilige Geest niet alleen een Persoon is, maar ook een Kracht. Een Kracht waar je veel van kunt hebben en weinig van kunt hebben. In sommige kringen hebben ze het altijd over de Heilige Geest als een Kracht, in andere kringen altijd over de Heilige Geest als een Persoon. Welnu, Hij is allebei. En als het een Kracht is, ik heb dat hier vorig jaar verteld, dan kunnen we Hem vergelijken met wind, met water, met vuur, met olie, met wijn, en daar kun je allemaal veel van hebben en weinig van hebben. Water kan als een klein stroompje zijn, de wind als een klein briesje, het vuur als een vonkje onder de as, en dat is heel belangrijk als het gaat om de vervulling met de Heilige Geest. Als je alleen denkt aan de Heilige Geest als een Persoon die in je woont, snap je niks van het begrip vervulling. Want vervulling betekent; je kunt er een klein beetje van hebben, dat is waarom zoveel mensen nooit iets merken van de kracht van de Geest. Maar je kunt er ook veel van hebben en als er veel van de Geest is dan gaan er ook dingen gebeuren. Wij doen het niet, dat doet de Geest. Dan noemen we dat vaak zalving, dat is een Bijbels begrip, soms is het er ineens. De Here Jezus was rustig in gesprek met een farizeeër in Lucas 5 en dan staat er in vers 17 "Er was Kracht van de Heer om te genezen." En toen gebeurde het. En soms is het er niet, zelfs bij de Here Jezus niet. Als Hij in een louter ongelovige omgeving is, lezen we in Marcus 6 vers 5 en 6, als Hij in Kafernaum is, staat er, Hij kon er, dat is heel sterk, Hij kon er geen wonder doen. Daar was geen ontvankelijkheid. Dat lag niet aan Hem. Maar er was geen ontvankelijkheid, er was geen afname. Je weet, dat zeggen ze soms in de consistorie, "Er was afname, dominee". Nu, er was in Kafernaum geen afname. Er was geen antenne om de Kracht van God op te nemen. En dat is heel belangrijk. Soms is die Kracht er in geweldige mate. In Handelingen 4 vers 31 lezen we dat al die gelovigen die daar in Jeruzalem bij elkaar waren, vervuld werden met de Geest en de plaats waar ze waren, werd bewogen. Zo'n Kracht was daar aanwezig. Paulus en Silas zaten daar in de gevangenis in Filippi, er was een grote ruimte, met een heleboel andere kerels, en die kerels riepen niet "Ga nou slapen", die waren ademloos aan het luisteren want dat was geen gewoon zingen, dat was zingen in de Kracht van de Geest. Midden in de nacht. En al die gevangenen luisterden. Want hier gebeurde iets. Je hebt zingen en zingen. Je hebt in de Bijbel ook bidden en bidden, je hebt namelijk bidden in de Geest, dat is even wat anders dan gewoon bidden. Gaan we het nu niet over hebben, maar wat daar in die gevangenis gebeurde, dat was de Kracht van God's Geest, ineens waren alle deuren open en alle kettingen los. Dat is een merkwaardig wonder. De muren stonden nog allemaal keurig, maar de deuren waren open en de kettingen waren los. En het mooiste wonder was; al die kerels bleven zitten. Als je de kracht van de Heilige Geest loslaat, je weet niet wat er kan gebeuren. Daarom heb ik ook zo'n zin in volgende week, want we hebben enorm vertrouwen, er zijn enorme gebedsacties voor deze reis en ik hoop dat u ook mee gaat doen. Als daar de Kracht van God, in zo'n heidens land waar de mensen hongerig zijn, ongelooflijk, als daar de Kracht van Gods begint te werken dan kun je alles meemaken. Letterlijk. Daar zien we naar uit. Dus dat is nu de eigenlijke vraag, je ontvangt de Persoon van de Heilige Geest, dat gebeurt maar een keer. Je wordt verzegeld met de Heilige Geest. Maar die volheid, die kun je elke keer weer krijgen. Als Petrus voor het Sanhedrin staat in Handelingen 4 vers 8 dan staat er: Hij werd vervuld met de Heilige Geest, want op dat moment had hij die volheid nodig. Om te getuigen. En dus kreeg hij die volheid. Paulus in Handelingen 13 wordt geconfronteerd met een valse tovenaar, een valse profeet, en er staat: Hij werd vervuld met de Heilige Geest om die man toe te spreken.

Iemand vraagt hier wat ik in de laatste 72 uur heb gemerkt van de Heilige Geest.
Ik heb het geweldige voorrecht dat ik het Woord van God mag brengen. Dat is een grote zegen. Als ik een gewone baan had die me helemaal zou opslokken dan zou ik er moeite mee hebben, maar ik heb dit grote voorrecht. Waar was ik nou, hij is er altijd bij, die goede jongen, jullie hebben daarstraks terecht voor hem geklapt, gisterenavond was ik in Utrecht? Woensdag was ik in Krimpen aan den Ijssel, zo is het elke keer wat, dus dat is een geweldig voorrecht en dan bid ik altijd bewust om de vervulling met de Heilige Geest. Of dat altijd gebeurt, dat ligt aan mij, dat kunt u vaststellen, maar ik bid er altijd om, Dat heb ik m'n hele leven al gedaan, ruim 40 jaar sta ik in de bediening en heb ik dat mogen doen. En het is dan een heel bijzondere ervaring . Soms heb ik weinig tijd om het voor te bereiden en soms lijkt het wel of het dan het beste gaat. Want dan heb je niet zelf al in je hoofd gezet hoe het allemaal moet worden. Dan heeft Hij de ruimte om te vertellen wat Hij wil. Maar je moet er elke keer om bidden. Dus dat gebed van Lucas 11 vers 13 dat kun je telkens weer bidden, om die volheid van de Geest. Want door die volheid heeft de Heer de vrijheid om te werken. Maar wij moeten ons zelf eerst laten vullen en dan uit die volheid kan Hij grote dingen doen. Of dat nu is bekering, of genezing of demonenuitdrijving of wat het ook moge zijn, de volheid moet er zijn en daar moeten wij ons voor openstellen.

Kent u de uitdrukking: "Een kind van God zondigt niet goedkoop". Dat maakte mij als kind bang. Misschien bang om een kind van God te worden?
Ja, de uitdrukking circuleert in bepaalde kringen en ik ben er niet mee opgegroeid, maar ik ken de uitdrukking wel en ik kan er inhoudelijk ook helemaal achter staan. Als je het als volgt opvat en ik hoop maar dat dat ook de bedoeling was; Als een ongelovige zondigt is dat heel erg, maar je kunt altijd zeggen: Ja, maar die goede man of vrouw kan niet beter. Hij is een zondaar, zij is een zondaar. Als hij dus zondigt dan doet hij/zij niets anders dan naar z'n natuur is. Als een hond blaft dan kun je gewoon zeggen: Ja, sorry, het is een hond. Honden blaffen, je kunt ze dat kwalijk nemen, het is soms ook erg lastig, maar het is de aard van het beestje. Dat is ook als een ongelovige zondigt. Hij kan niet anders. Hij wil trouwens ook niet anders, dat is het belangrijke. Het kunnen hele brave en fatsoenlijke mensen zijn en sommigen van hen zijn veel aardiger dan sommige christenen, maar ze hebben nog nooit geleefd vanuit het verlangen om God te dienen en de Here Jezus te gehoorzamen en daarom is alles wat ze doen zondig. Maar als een gelovige zondigt is dat 1000 keer zo erg. Waarom? Een ongelovige kan niet anders, maar een gelovige hoeft niet te zondigen. Ik weet dat dat voor sommigen van jullie moeilijk is om dat door te slikken want die zijn vertrouwd met de gedachte; dat komt weer uit dat "Ik, ellendig mens" voort. Vertrouwd met de gedachte dat ook een gelovige nu eenmaal altijd zondigt. De gereformeerde hoofdonderwijzer van mijn lagere school zei: Er is eigenlijk geen moment dat wij niet zondigen. Dat heeft mij jarenlang moeite gekost om te verwerken. Als je zo over de zonde praat, dan is alles een en al zonde. Maar als dat zo zou zijn, dat zou ontzettend zijn. Want een gelovige hoeft niet te zondigen, daarom zegt Johannes, als u het niet meer gelooft van mij, geloof het dan van Johannes, 1 Johannes 2 vers 1: 'Mijn kindekens, ik schrijf u deze dingen opdat u niet zondigt.' Dat zou geen enkele betekenis hebben als dat onmogelijk is, dat gelovigen niet zondigen. In de praktijk ziet dat er anders uit, dat weet ik wel, daarom zegt Jakobus 3 'Wij allen struikelen dikwijls' dat is de realiteit, hoewel struikelen niet eens hetzelfde is als zondigen, dat is eerder het vallen, maar toch, dat struikelen zit erin. Maar Johannes schrijft: 'Mijn kindekens, ik schrijf u deze dingen opdat gij niet zondigt.' Hij zegt er gelukkig achteraan: 'Als het toch gebeurt, wij hebben een voorspraak bij de Vader; Jezus Christus de Rechtvaardige, die het zoenoffer is voor onze zonden.' Dus als het toch gebeurt, wij hebben een voorspraak. Je zou het zo kunnen zeggen: Zonde moet in het leven van een gelovige de uitzondering zijn. De regel is dat hij leeft uit de Geest. In Romeinen 7 is het net andersom. De regel is dat de persoon zondigt want hij heeft geen kracht. De uitzondering is dat hij af en toe eens een glimpje licht in zijn leven mag onderscheiden. Dat is verschrikkelijk. Dus in die zin is het volkomen waar. Een zonde van een gelovige is vele malen erger dan van een ongelovige want die weet niet beter en die kan niet beter. Maar een gelovige weet beter en hij KAN beter. Tenzij het een onwetende is die niet weet van de bron waaruit wij kunnen leven en moeten leven, dat is de Heilige Geest. Dat maakte mij als kind bang, ja, daar kan ik me wel iets bij voorstellen maar in de uitspraak gaat het toch over een kind van God. Dus dan is de voorstelling, ik kan maar beter geen kind van God worden, want als ik een kind van God word, als ik dan zondig, is het helemaal erg. Dat is natuurlijk een zo verknipte voorstelling. Want daar zeg je mee, dan zeg je inderdaad indirect, zo wordt het heel gemakkelijk opgevat, je kan maar beter geen gelovige worden want als je dan zondigt is het vele malen erger. Dat is de negatieve benadering. Stel je voor dat je tegen dat kind zegt: "Wat heerlijk hè, dat de Heilige Geest er is, en dat als je vol bent van de Heilige Geest dat je dan helemaal de Here Jezus dient, dat je dan helemaal blij bent. En dat je dan de kracht hebt om te leven zoals Hij dat wil." Wat denken dan die kinderen: "Oh, maar dat wil ik ook." Maar inderdaad, onder zo'n prediker zeggen kinderen inderdaad: "Oh, dan maar niet, als ik dan zondig is het heel erg." Je moet er niet vanuit gaan dat je zondigt. Dan ga je van de zonde de regel maken. En dat soort prediking, daarom zei Henk Binnendijk: "Dat gezeur over zonde." Het was natuurlijk geen nette uitdrukking voor een Hervormde broeder, dat geeft totaal geen pas, maar hij had gewoon gelijk. Hij had volkomen gelijk. En die verdrietige dominee nam hem en mij dat zeer kwalijk, dat we dat zeiden. Je moet natuurlijk ook een beetje willen luisteren naar wat iemand bedoelt. Ik hoef me niet te verdedigen tegen die dominee, die hoort het toch niet.

Als je wilt dat je bevrijdt/vrijgemaakt wordt, hoe krijg je dan de Heilige Geest? Moet je daar alleen voor bidden? En wat als je het dan niet krijgt?
Weer zoiets merkwaardigs hè? Altijd dat negatieve. Dat hoor je ook als het over de genezingsbediening gaat. Dan zeggen de mensen: "Ja, maar als ze nu niet genezen?" Ik zeg: "Nou, dan zijn ze nog even ver als voor die tijd. Maar wat als ze nou eens wel genezen?" Dat is die negatieve instelling. "Ja, het is zo zielig als ze dan niet genezen." Maar kijk nou eens naar die honderden die wel genezen. Wat als je het dan niet krijgt? Of moet je je er niet op focussen en gewoon afwachten? Nee, dat afwachten al helemaal niet. Het komt ook weer uit diezelfde cultuur. Ja, bidden om een nieuw hartje, wat kun je meer doen hè? Je hele leven om een nieuw hartje bidden. Nee, ik zal u vertellen, de Bijbel zegt nergens dat je om een nieuw hartje moet bidden. En al helemaal niet dat je dat je kinderen moet bijbrengen. Weet u wat de Bijbel zegt? Bekeer u. Ja, maar dat kunnen we niet. Oh nee? God geeft dat als een opdracht, een bevel, je hebt maar te gehoorzamen. Stel je voor dat je in het leger zegt tegen de generaal die zegt: "Vooruit" En al die kerels zeggen: "Ja, sorry, dat kunnen we niet." Het is een bevel van God. Geloven is gehoorzaamheid. Romeinen 1 vers 9: Geloofsgehoorzaamheid, geloven is niet een vrijblijvende zaak. Het is verplicht. Moet. God verkondigt de mensen overal alom dat ze zich moeten bekeren. En allemaal: "Kunnen we niet, kunnen we niet." Het is merkwaardig hoe wij de Schrift gebruiken. Pasgeleden gevonden, er zijn mensen die zeggen: "Ja, maar er staat toch in de Schrift, bekeer mij, dan zal ik bekeerd zijn?" Ja, maar het omgekeerde staat ook in de Schrift, Zacharia 1 vers 3 en in Maleachi 3 staat het ook, daar staat precies het omgekeerde. Dan zegt de Here: "Keert tot Mij weder dan zal Ik tot jullie weder keren." Dat hoor je nooit, maar dat andere wel. Wat ook nog verkeerd begrepen wordt. Want het gaat er niet over bekeren maar terugkeren uit de ballingsschap uit Babel. Zo selectief. Als de theologie selectief met de Bijbel omgaat en andere gegevens laat liggen, dat is altijd fout. Nu doen we dat misschien allemaal wel een beetje maar ik sta er voor open als u zegt: "Maar die lijn verwaarloos je." Dan zal ik er het er bij proberen te betrekken. Maar nooit de Bijbel uit de buik laten spreken. Nooit alleen maar de helft citeren. Dus, als je erom bidt, we hebben een goede Vader, slechte vaders geven zelfs goede dingen aan hun kinderen en onze Vader is een goede Vader in de Hemel en Die vindt het heerlijk om de Heilige Geest te geven aan hen die Hem daarom bidden. En u zegt: "Ja, maar wat als je het niet krijgt?" Wat voor idee hebt u dan van de Vader? Hoe lang hebt u er al en hoe intens hebt u ervoor gebeden? Er zijn nog wel een paar dingen hoor. Misschien dat de Here ziet dat u het eigenlijk helemaal niet wil. Er zijn van die mensen die maken er een koehandel van, die gaan erover onderhandelen. Heer, ik wil wel vol worden van de Geest maar hoef ik dan alsUblieft niet in tongen te spreken? Dat heb u weleens gehoord hè? Heer, ik wil wel vol worden van de Geest maar hoef ik dan alstUblieft niet te vallen, want dat vind ik zo erg? Die gaan allemaal voorwaarden stellen: Hoef ik dan niet dit en hoef ik dan niet dat? Ik vergelijk het altijd met iemand die zegt: "Ik wil wel een breinaald in stopcontact steken Heer, maar wilt U er dan voor zorgen dat ik geen schok krijg?" Ja hoor eens, als je in aanraking komt met de Kracht van de Heilige Geest dan moet je er voor openstaan dat er vreemde dingen kunnen gebeuren. Kettingen die van polsen vallen, deuren die openvliegen en mannen die toch niet wegvluchten. Dat zijn nog maar een paar dingen van alles wat er kan gebeuren. Misschien dat de Heilige Geest, dat God ons niet zo die volheid geeft omdat Hij ziet dat we er niet echt voor openstaan. We stellen voorwaarden. Wat zullen ze bij mij in de kerk wel niet zeggen als er dit of dat met mij gaat gebeuren. We willen mondjesmaat. We zeggen: "Goed Heer, één druppeltje dan. Dan wil ik het eerst eens uitproberen en als het bevalt, dan bestel ik meer." Weet u, de Here kent onze harten, u begint zelf al: Wat als je het dan niet krijgt? Dus u begint al met half ongeloof. U gaat er de Heer om vragen maar u houdt al rekening met de mogelijkheid dat u het niet zal krijgen. En de Here God zegt in Maleachi: "Probeer Me eens uit ... Durf eens te vragen en dan doe Ik de vensters van de Hemel open. Durf eens te vragen. Dan zal Ik het op jullie neer laten regenen. Probeer Me maar uit." Dat vind ik zo schitterend. Ik weet even niet in welk hoofdstuk het staat, maar zoveel zijn het er niet in Maleachi. In de NBV tegenwoordig zelfs nog minder, daar heb je er nog maar 3. Dus dat is wel te doen. "Probeer Mij uit of Ik het niet zal laten regenen, probeer het uit." En ga de Heilige Geest bidden zonder voorwaarden vooraf. Wat ze er bij u in de kerk ook van zullen zeggen. Zonder voorwaarden vooraf. En niet gewoon afwachten, afwachten, afwachten. Sommige mensen zitten 50 jaar te wachten tot de Heer hen zal bekeren. Dat is ook weer zo'n afwacht-houding. Ga erom bidden. Weet je hoe lang de discipelen moesten bidden? Tien dagen, toen gebeurde het. Hoe lang hebben jullie al gebeden, dat u deze vraag stelt? Tien jaar? Heb een beetje vertrouwen.

Zou u iets kunnen vertellen over hoe je de Kracht van de Heilige Geest herkent?
Weet u nog wat ik net zei over die breinaald? Als je nu een breinaald in het stopcontact steekt, wat gebeurt er dan, kunt u dat kort beschrijven? Ja, dan krijg je een schok. Er gaat in een keer een enorme stroom elektriciteit door je lijf heen, je schrikt je naar, je laat onmiddellijk die breinaald los. Je haren gaan overeind staan en ik weet het niet, misschien wordt je hand helemaal zwart, ik weet niet wat voor verschrikkelijke dingen er kunnen gebeuren. Kun je het op die manier omschrijven? Ja, dat ga ik morgen doen maar dan kan ik nu alvast een beetje oefenen. Het zijn dus twaalf dingen, ik zal even kijken, ik heb een spiekbriefje voor morgen al bij me. Twaalf dingen.
1. Je wordt vrijgemaakt in de Geest.
2. Je gaat meer en meer op Christus lijken.
3. Je leert wat echte toewijding is.
4. Je leert wat echte bewogenheid is.
5. Je leert wat echte aanbidding is.
6. Je leert bidden in de Geest.
7. Je leert je taak onderscheiden en je krijgt de Kracht om die taak uit te voeren.
8. Je wordt sterk in de geestelijke strijd, zonder de Geest gaat het niet.
9. Je krijgt de volheid van de Geest om te leren getuigen wat je normaal zo eng vond omdat je het in eigen kracht deed.
10. Je hebt die Geest nodig voor de prediking van het Woord.
11. Je gaat door de Geest profeteren en tongen spreken, ja, ik kan het ook niet helpen. Dat risico loop je.
12. En ten twaalfde; als je zieken de hand oplegt worden ze gezond. Als je demonen gebiedt, zullen ze vertrekken in de naam van de Here Jezus.
Nou ja, dat is nummer twaalf hè, dat is voor de gevorderden. Maar die eerste tien. De uitvoerige versie komt morgen. Voor dames niet toegankelijk. Ja, de Kracht, als de Heilige Geest er is, dan merk je dat vanzelf. De Here Jezus voelde het. Jan Zijlstra zegt het ook vaak. Op een avond op een genezingsbediening gebeurde het twee of drie keer, dat ik weet, de Kracht van de Heilige Geest is er nu heel bijzonder. Dan weet ik ook, iedereen die nu voorbijkomt, wordt genezen. Zeggen de mensen: "Wat gek." Dat hebben ze nooit gehoord. "Wat gek." Ja, maar het staat in Lucas 5 vers 17 precies zo bij de Here Jezus. Er was Kracht om gezond te maken, dus stopte Hij onmiddellijk met zijn gesprek met de farizeeër en begint te genezen en te genezen en te genezen. Als we fijngevoelig zouden zijn dan zouden we het weten; de Kracht is er. Er komen weleens mensen na afloop van zo'n samenkomst bij en vragen: "Wilt u voor me bidden, voor die en die?" Ik zeg: "Daarnet was de Kracht van de Heilige Geest hier op zo bijzondere wijze, waarom kwam je toen niet? "Ja, een beetje gek, en we durfden niet." Ik zeg: "Maar nu is het heel wat anders." Als de Zalving van de Heer vol aanwezig is dan gebeuren er grote dingen. Dat is wat anders, dat is niet hetzelfde.

Nu zijn we weer bij de laatste vraag, dat is wel een hele mooie. Zou u nog iets willen zeggen hoe we stil kunnen zijn, luisteren, over de rust die God geeft?
Ja. Ik weet niet of ik een groot specialist ben want ik ben een onrustig baasje van mijzelf. Het is dus voor mij extra moeilijk om tot rust te komen. Meestal lukt dat ook niet zolang ik in mijn huis blijf zitten of in de studeerkamer. Dus dan ga ik graag het bos in. Dat heb je bij ons bij de vleet, jullie zullen het met de weilanden moeten doen, dat is ook mooi en dan, in de stilte kun je alles met de Here bespreken. Dan leer je ook beter Zijn Stem verstaan. Als het stil wordt, en je houdt zelf even je mond, want anders zegt-ie wel eens tegen je; "Kan ik ook eens een keer wat zeggen?" Het moet wel een dialoog zijn, dat is bidden in de Geest. Gewoon bidden dat is je verlanglijstje indienen, wilt u dit, wilt u dat, wilt u zus, wilt u zo? Amen. Maar bidden in de Geest is dialoog. Dan bid je in de Kracht van de Geest over die dingen die de Here God uit je mond graag wil horen, niet die wij graag willen zeggen. En dan zal Hij ook terugspreken door de Geest. Dan kan Hij jou Zijn gedachten bekend maken. Wat Zijn plannen zijn met jouw leven. En ook welke beslissingen je moet nemen op dit moment. Ga in de stilte. Ik kan het zo mooi vinden, Petrus die op het dak ging zitten, iemand zei tegen hem: "Ga op het dak zitten." En dat deed hij. En dat was heerlijk. En dan staat er; hij raakte in Geestvervoering, ja dat is nou weer vervelend met de Heilige Geest, er gebeuren altijd gekke dingen. Dat is waarom mensen vaak niet van de Heilige Geest houden. Zit hij daar op het dak, raakt hij in Geestvervoering, daar houden ze bij ons in de kerk niet van. In extase, staat er letterlijk. Dan gaat hij ook nog visioenen zien, nou, dat kun je wel zien, dat kan helemaal niet deugen. Weet u wel, komt dat laken naar beneden, en hij raakt in extase. Maar dat heb je als je alleen bent met de Heer en met de Heilige Geest. Ja, wat dat betreft, sta klaar voor verrassingen. Paulus is in de tempel, hij bidt, hij is een jong geroepen prediker, hij weet nog nauwelijks wat de Heer van hem wil, maar hij is er open voor. Hij is in de tempel en hij bidt. En dan ziet hij een visioen. Hij ziet de Here Jezus. Die zegt: "Ga! Ik ga je ver weg sturen naar de volkeren." Johannes zit op Patmos, het is de dag des Heren, dat betekent daar de zondag, hij kijkt op zijn horloge en denkt; het is tien uur, nu zitten ze bij ons in de gemeente in de kerk en ik zit hier maar in mijn eentje. Hij ziet hoe de dominee uit de consistorie komt met de kerkenraad en hij zit daar maar in zijn eentje. En wat gebeurde er? Hij komt in de Geest en hij ziet ook een visioen. Ja, sorry, dat staat gewoon in de Bijbel. Dat is de belofte voor de eindtijd. Dan wordt de Heilige Geest uitgestort en dan gaan we dromen dromen en gezichten zien, visioenen zien, dan staat er; voor de mannen en de vrouwen, voor de jongen en de ouden en die worden er allemaal in betrokken. Als de Heilige Geest vaardig over ze wordt, gaan ze dingen zien die anders normaal niet zien. Ze gaan dingen horen die ze anders normaal niet horen. Een profeet was een ziener, hij hoort niet alleen de Stem van God, hij ziet ook bijzondere dingen. Het is heel goed als er in de gemeente ruimte is daarvoor, dat mensen zo dingen die ze van de Heer ontvangen hebben, meedelen en delen met de gelovigen. Daarom vind ik dit een mooie vraag. Stil worden en leren luisteren. Bidden is niet alleen praten. In de NBG vertaling staat heel mooi in Psalm 27 vers 8, moet u goed luisteren, het is een hele rare zin, ik vind het leuk dat de NBG het zo vertaalt, je kunt het ook wel anders vertalen en dan omzeil je al die moeilijkheden, maar daar staat het denk ik heel goed. Er staat dit: 'van Uwentwege zegt mijn hart: Zoekt Mijn Aangezicht.' Het moet even doorwerken. Wie praat daar? Mijn hart. Maar er staat: Zoekt Mijn Aangezicht. Dat is God die praat. Tegen wie? Meervoud. Zoekt. God zegt: Zoekt Mijn Aangezicht. Maar wat hoor ik? Ik hoor een stem in mijn hart. Van Uwentwege zegt mijn hart. Als je hart praat, je hart met een T dus, als je hart praat, dan moet je niet te gauw zeggen: "Oh, maar dat ben ik dan misschien zelf." Die vraag komt altijd, als je over dit onderwerp praat, komt er geheid de vraag: "Ja, maar dat kan toch ook van de duivel zijn?" Weer dat negatieve. "Het kan toch ook van jezelf zijn?" Ja, maar dat vind ik niet zo erg. Er zijn dingen waarvan ik zeker weet, die komen heel diep uit mijn onderbewustzijn vandaan, maar ik weet ook heel zeker; God spreekt erin. Ik vind dat helemaal niet belangrijk om dat precies te onderscheiden, God is de Heer en Meester over mijn diepste bewustzijn, mijn onderbewustzijn en mijn onbewustzijn en als zulke dingen naar boven komen vooral als ze mij corrigeren, vooral als ze ingaan tegen wat ik zelf graag zou willen, dan weet ik, dat is God die spreekt. Van Uwentwege zegt mijn hart. Wat zegt mijn hart? God begint te praten. En ik weet het heel vaak feilloos, dit is God die praat, dit is van Hem. Dit is van Hem. Maar dat kan alleen maar als je leert erop te letten. Ik ben er pas heel geleidelijk aan op gaan letten wat God terugzegt. Ik had al jaren de overtuiging, ik kom nog wel een keer in India, maar ik wilde er niet als toerist naartoe gaan, hoezeer ik ook geïnteresseerd ben in dat ongelooflijk boeiende land. Maar ik wist; ik ga er een keer naar toe. En toen dit zich voordeed, toen wist ik het onmiddellijk. Dit is niet zomaar omdat ik het leuk vind, hier moet ik meegaan. Nou, dat heb ik geweten want we gaan 2 keer duizend voorgangers onderrichten en dat is natuurlijk op mijn nek neergekomen, dat is het risico. Dus ik mag straks op 2 verschillende plaatsen duizend voorgangers onderrichten. Heerlijk! Over het Koninkrijk Gods en de Heilige Geest. Dus ik dacht, weet je wat, ik neem het onderwerp van Waddinxveen van vorig jaar, Koninkrijk Gods, Heilige Geest. Geweldig! Elke morgen de Devotion doen, maar als het 's avonds Crusade is, dan doen de evangelisten het werk. Maar wij gaan bidden voor al die mensen. Geweldig! Dan weet je; dit is van de Heer. Hij heeft me er al op voorbereid, ik denk met Indonesië zal dat net zo gaan. Hij heeft me erop voorbereid en dit is het moment. Zo gaan die dingen. Dus het is heerlijk om stil te zijn en naar de Heer te luisteren. En kom af van je plichtplegingen. Er is geen wet die zegt dat je voor je slapen gaan moet bidden, dan ben je vaak veel te moe. En 's morgens heb je het vaak veel te druk. Maar vergeet het niet. Maar doe het op de tijd dat je het klaarst in je hoofd bent, dat je het wakkerste bent en dat je rust hebt. Ga weg van de telefoon en weg van je e-mail, dat zeg ik dan vooral tegen mezelf. Wegwezen, zoek de stilte. En luister. Luister. Sommige mensen hebben het nodig gehad om 40 jaar in de woestijn te zijn voordat de Heer ze klaargemaakt had. Er is altijd iets van een woestijnervaring. Het heeft altijd te maken met stilte, rust, luisteren naar God. Je hart openstellen om Zijn stem te horen. En als de Heer iets tegen je zegt dan doe je het, al verklaren ze je allemaal voor gek. Filippus was druk bezig in Samaria, hij was bezig de zieken te genezen, demonen uit te drijven, mensen over de Here Jezus aan het vertellen, ze kwamen massaal tot bekering. Hij was aan het dopen. Ongelooflijk, wat was hij druk. En hij was niet zo druk dat de Heer niet meer kon doordringen tot hem. Dan zegt de Heer tegen hem: "Ga naar die en die weg." Die is woest, dat betekent, er is geen kip te beleven. Er is niemand, het is er doodeng en stil. Wat denk je dan? Dan denk je natuurlijk: "Nou, dat is van de duivel. Die duivel wil me hier weg hebben, haha, ik ben hier aan het genezen, ik ben hier aan het demonen uitdrijven, mensen tot bekering aan het leiden en aan het dopen." Kortom een geweldig werk. Dus dan komt er ineens een stem Ga naar die en die weg, middenin de woestenij, komt nooit iemand langs, de weg naar Gaza, ja zeg, weet je hoe druk het is naar de Gazastrook? En levensgevaarlijk daar, ja, zeg, dat doe ik niet. Dus hij denkt; dat is van de duivel. Nee! Waarom niet? Omdat Filippus gewend is de stem van de Heer te horen. En wat doet hij? Hij laat het allemaal liggen, hij redeneert niet, zegt niet: Ja maar Heer dit en ja maar Heer dat." Hij gaat ernaar toe. En wie komt, als hij daar is, komt daar voorbij? Wouter Bos. De minister van financiën van Ethiopië. En ik zal je vertellen, als je de minister van financiën van een land kan bekeren, dat is zo geweldig. En als die mensen daar uit Samaria, dat kwam wel goed, er waren mensen genoeg om voor ze te zorgen nu. Er kwamen ook allemaal jonge mensen die daar nu weer het werk konden gaan overnemen. Maar die ene minister van financiën, wat is het goed om te luisteren naar de stem van de Heer. Wij gaan meteen redeneren, ja, dat kan niet van de Heer zijn, dat bestaat niet, redeneren. Nee! Hoe belangrijk was het dat Petrus in de rust op dat dak zat? Want daarom kon God hem op iets voorbereiden wat een mijlpaal in zijn leven betekende. Het huis van een heiden binnengaan. Ja, u en ik zitten daar niet mee, ik ga elke dag het huis van een heiden binnen, dat is dan mijn eigen huis. Wij zitten daar niet mee, maar een Joodse man die zijn hele leven geleerd heeft koosjer te leven, en dat je zelfs als je het huis van een heiden binnengaat, al onrein bent. Wat goed dat die man kwam in de stilte van de Heer. Daardoor kon de Heer tot hem spreken en hem voorbereiden op wat hij moest gaan doen. En toen zei de Heer tegen hem: Er staan beneden een paar mannen op je te wachten, ga vrijmoedig met ze mee, ga dat huis binnen en verkondig het evangelie.

Zo belangrijk is het, op die belangrijke momenten te luisteren naar de stem van de Heer en te doen wat Hij zegt. Toen Filippus daar aankwam op die stille weg, toen, en daar staat daar dat mooie zinnetje: "Voeg u bij deze wagen". Die wagen kwam met een noodgang voorbij want die man had haast, die moest nog helemaal naar Ethiopië, dus hij kreeg een echt "Running ministry", hijg, hijg, hijg, verstaat gij ook, hijg hijg hijg, hetgeen gij leest? Heerlijk! Je moet wel overal voor bereid zijn. Je kunt de gekste dingen meemaken in de dienst van de Heer. En hij rent er achteraan. Weet u wie ook in het Oude Testament zo'n running ministry kreeg? Elia. Die rende voor de wagen, dat vond ik wel een beetje mal, ik zie daar het nut niet van in, maar hij was zo enthousiast dat al die mensen tot geloof waren gekomen, dat hij voor die koets van Achab uit rende. Er zijn allerlei verklaringen voor gegeven, dat hij een kortere weg nam en al die onzin meer, die man was gewoon vol van de Heilige Geest, en dan kun je gewoon voor de koets uit rennen. En dat deed hij. Zo vol van de Geest was die man. En wat gebeurde er 's nachts met Elia? Het was allemaal weg. Dat kan ook gebeuren. Wordt hij 's morgens wakker, ligt er een briefje van Izebel. 'Ik zal zorgen dat jij net zo aan je eind komt als die priesters van mij.' Wat doet die man? Hij gaat op de loop. Beide keren dezelfde man, de ene keer vol van de Geest en de volgende ochtend is het weg. Dan een briefje om hem op de loop te laten gaan. Een briefje van een vrouw ... En hij was niet bang voor die 850 priesters! Een briefje van een vrouw! En ffft, weg. Dat is de ellendigheid van de mens die altijd blijft. Zo'n grote Godsman, en denk toch vooral na een geestelijke overwinning, dan ben je kwetsbaar. Simson had 1000 man verslagen met een kinnebak en even later ging hij bijna dood van de dorst. Was er niks van die man over gebleven. Niks. God liet het hem voelen. Hij begon opschepperig te worden, alsof hij het gepresteerd had. En er staat heel duidelijk, 'hij deed het door de Heilige Geest'. Al die dingen die hij deed, er was niets van hem zelf bij. Als we geestelijke overwinningen hebben behaald, bij Elia ook, ben je kwetsbaar. Zoals die dame die tegen de dominee zei: "U hebt vandaag mooi gepreekt." En de dominee zei: "Ja, je bent al de tweede die dat zegt." "Oja?" "Ja, de duivel heeft dat ook al tegen me gezegd." Denk toch, mensen kunnen de dominee helemaal verpesten door dat soort dingen. Als je grote geestelijke overwinning hebt behaald ben je heel kwetsbaar en juist dan moet je afhankelijk zijn van de Heilige Geest. Paulus zegt dat in Efeze 6, bij de wapenrusting. Als je al die dingen hebt aangetrokken, juist dan moet je standhouden. Want als je een overwinning hebt behaald, pal daarna, dan pakt de duivel je, als je niet uitkijkt. Daarom heb je het elke keer weer nodig. Je kunt denken: "He, ik had de volheid van de Geest nodig om de bediening te doen in Waddinxveen en als ik naar huis ga dan is het niet meer nodig." Juist dan ben je kwetsbaar. Dan moet je je weer opnieuw aan de Heer toevertrouwen, klein te worden voor Hem, om morgenochtend weer met frisheid voor die kerels te staan en het woord Gods te brengen en de duivel geen kans te geven om je klein te krijgen. Dat heb je zelf in de hand doordat je je blijft openstellen voor de Kracht. Als je het niet doet, als je tegen jezelf zegt: "Dat heb je er weer aardig vanaf gebracht", maak je jezelf kwetsbaar. Ga je falen, ga je op je gezicht. En dat geldt ook voor jullie. Het is zo belangrijk om voor jullie eigen voorgangers te bidden. Wie bidt er elke dag voor de voorgangers van de eigen gemeente? Steek je hand eens omhoog? Nou, dat konden er best meer zijn. Doe ze maar weer weg anders gaan jullie rondkijken. Dat konden er best meer zijn. Wij Nederlanders hebben de geest van kritiek. Dat is het laatste hoor, want ik schei ermee uit, altijd te mopperen over die voorgangers, maar hoeveel zijn er die elke dag bidden voor hun eigen voorgangers? De mensen die in het heetst van de strijd staan, die zoveel verantwoordelijkheid hebben, zo belangrijk. Ik vind het ongelooflijk. Ik was, dat is dan geen tip naar jullie, van de week in een bijbellezing en er kwam een jonge vrouw naar voren. Ze zei: "en nu gaan we voor Willem bidden want die zit daar straks helemaal in India, wie van jullie wil er bidden en vasten op de dag dat hij vertrekt? Oke, handen omhoog. Wie wil er bidden en vasten op de dag erna? Op de vijftiende?" Dat is geen verzoek vanavond, wel fijn dat u uw hand opsteekt, maar ik bedoelde dat niet als verzoek naar jullie. Het ging van haar uit. Nu is het imitatie. "Wie wil er bidden op de zestiende? Wie wil er bidden en vasten op de zeventiende?" Elke keer gingen er vier, vijf handen omhoog. Ik zat vooraan, dus ik durfde niet achterom te kijken, maar ze zei dat erbij. Wat een initiatief! Ik was zondag in de gemeente hier in Waddinxveen, er is een geweldige collecte opgehaald. Daar zijn we ontzettend dankbaar voor, want we hebben nog dertigduizend euro nodig, niet voor ons hoor, maar om rijst te kopen voor die arme mensen en medicijnen en allerlei andere hulpmiddelen. Puur om mee te nemen en daar uit te delen. Geweldige bijdrage. Maar dit initiatief vond ik bijna nog mooier. Dit gebed, want het is geestelijke strijd, enorm, ik kan jullie er verhalen over vertellen, wat er allemaal al gebeurd is, de extreme hindoes hadden ervoor gezorgd, op de plek die wij hadden gehuurd voor de crusade, dat daar een kermis kwam. Probeer maar eens op te bieden tegen een kermis. Prediken en dan het geschreeuw van die kermis ernaast. We waren zo terneergeslagen. We dachten: "Hoe kan dit nu?" We zijn in gebed gegaan. Toen kwamen we in Nederland bij een samenkomst een Indiër tegen en die bleek in de klas te hebben gezeten met twee ministers van India, dat waren ze toen nog niet, maar nu wel, en die man heeft met die hoogste ministers contact opgenomen en het is helemaal in orde gekomen. Zo wonderlijk. En de Heer zegt: "Vertrouw op Mij." Je zal nog wel gekkere dingen beleven. "Durf op Mij te vertrouwen, dat Ik het goed ga maken." Heerlijk! Dus het is heel spannend. Nou goed, op 6 maart dan hoop ik het onderwerp, we kunnen het er wel over hebben dan, want ik ontdekte ineens tot mijn schrik dat het onderwerp is: 'Vrijgemaakt' en daar hebben we het vanavond al over gehad, dus ik zal gewoon verslag uitbrengen dan. Nee, hoor, we gaan het hebben over Romeinen 8 vers 1 tot 11 de volgende keer. Daar staat nog veel meer in dan in vers 2.

Lieve mensen, het was mij een vreugde u hier weer gesproken te hebben zogezegd en ik zou zeggen; bid voor deze reis, niet alleen voor mij maar voor al die 64 mensen, dappere mensen en dat er maar geweldig veel zegen uit mag voortkomen. Ik wil ook graag nog met jullie danken en bidden.

Heer, U bent een goede God. Goed voor ons, goed voor de armen en verschoppelingen van deze aarde. Paria's, letterlijk. De onderste kaste waar niemand naar omkijkt. Mensen van wie gezegd wordt: Laat ze maar sterven dan kunnen ze door reïncarnatie tot een hogere kaste toetreden. Arme sloebers waarvoor niemand eten en medicijnen overheeft. Want het zijn maar paria's. Oh Heer, wat is Uw evangelie wonderbaar groot, dat U Zich uitstrekt naar de armen en verschoppelingen en de verdrukten. Die zieke mensen, die bedelaars, die verminkten. Maar ook die velen die verslaafd zijn aan de afgoden, die bidden tot kippen en ratten. Oh wat een duisternis daar. Dank U Heer dat U Uw licht laat schijnen op zoveel plaatsen. Het lijkt wel of U haast hebt, alsof Uw komst heel nabij is. Want we zien op zoveel plaatsen dat de mensen massaal komen. Dank U daarvoor. Maar er is net zoveel, net zo goed duisternis in onze regio's. Waar het evangelie geweest is, wat misschien nog wel veel erger is. Waar we niet met heidenen te maken hebben maar met afvallige christenen. En Heer U bent Dezelfde, ook hier. Wil ook hier het wonder doen om harten van mensen aan te raken, dat ze terug mogen keren, niet alleen maar terug mogen keren tot de kerk, maar terug mogen keren tot U. Oh God, kom ook met de wonderen en de Kracht van Uw Heilige Geest en raak ons aan, maak ons vol zodat we Uw Woord gaan verstaan en gaan leven vanuit Uw Woord. En de Kracht van de Geest gaan ervaren in ons getuigenis, in de manier waarop we U toegewijd zijn. Waarop we omgaan met Uw Woord. Waarop onze gebeden verrijkt worden. Waarop onze aanbidding vernieuwd wordt. Al die dingen als eenmaal die gloed van Uw Geest daarover komt. Oh Heer, raak die mensen ver weg aan en raak ook ons aan hier dichtbij. We willen heel bewust elkaar hier stuk voor stuk aan U toevertrouwen. Heer wees met ons, bewaar ons en leid ons. Vul ons met Uw Geest opdat er ook wonderen gebeuren in Waddinxveen. Zo'n kerkelijk dorp maar een beetje kracht kan geen kwaad. Oh Heer raak ook dit dorp aan met de Kracht van Uw Geest. En zo de dorpen in deze omgeving, de steden, Gouda of Oudewater of hoe ze mogen heten. Raak ze aan Heer. Dank U voor Wie U bent, voor wat U geeft, voor Uw heerlijke beloften. Open onze harten zodat we ons gaan openstellen voor die beloften en we de heerlijk rijkdommen mogen ondervinden en daaruit mogen leven. Geprezen bent U, wonderbaar groot is Uw Naam. Wij loven U, wij prijzen U, wij aanbidden U. Amen.

 

Podcast

Audio RSS Bijbellezingen Willem Ouweneel
Podcast Feed

Poll

Heeft u Bijbellezingen van Willem Ouweneel in Waddinveen bezocht?