Hart voor Waddinxveen


(3b) Vragen bij de lezing gehouden op 30 november 2007 over "De vrucht van de Heilige Geest" door Willem J. Ouweneel in de Ontmoetingskerk in Waddinxveen Afdrukken E-mailadres
zaterdag, 03 mei 2008 22:14

Tjonge, ik vind het wel geweldig als het allemaal wat laat wordt dat u dan toch allemaal weer massaal ook voor de vragenbespreking terugkomt. Ik heb ze nauwelijks kunnen ordenen maar het is ook niet zo erg in welke volgorde ze eruit komen.

1) De eerste vraag luidt: de passage over het 'ik ellendig mens' zou in een hoofdstuk staan waar de Geest niet wordt genoemd.

Ja, Hij wordt één keer in Romeinen 7 in het begin genoemd maar niet in dat eigenlijke gedeelte dat handelt over het 'ik zie het willen in mij aanwezig maar er is geen kracht om het goede te doen'. Hoe denkt u dan over de tekst: als ik zwak ben dan ben ik machtig'; ook een zwakte bij gebrek aan de Geest? Ja, dit is een prachtige vraag die illustreert hoe ontzettend belangrijk het is om van elke tekst te zien in wat voor verband hij staat en over wat voor soort zwakheid het gaat. Deze tekst 'als ik zwak ben dan ben ik sterk' daar heeft Paulus het over in 2 Korinthe 12 waar het gaat over de doorn in het vlees. Uit de samenhang van de hele brief lijkt het mij heel sterk dat Paulus daar spreekt over de verdrukking in het vlees die hij ondervond zowel van critici onder de christenen als ook van niet-christenen maar vooral binnen de christelijke wereld zelf. Daar had Paulus het heel moeilijk mee. Hij heeft driemaal gevraagd of hij daarvan verlost mocht worden. Maar hij moest leren dat God deze dingen in zijn leven toeliet opdat hij in dat soort zwakheden juist sterk zou worden. We hebben deze schat in aarden vaten zegt hij ook in 2 Korinthe 4. En dan gaat het ook niet over onze broosheid, onze ellende maar dan gaat het over vervolging en verdrukking waardoor dat vat elke keer geslagen wordt maar des te helderder schijnt het licht van de heerlijkheid van God door ons heen. Dus die zwakheid van 2 Korinthe 12 is echt totaal iets anders dan waar Paulus het over heeft in Romeinen 7. De zwakheid waarin hij sterk is in 2 Korinthe 12 is, ook al is daar niet direct sprake van de Heilige Geest, ongetwijfeld de Heer, die met hem was in de kracht van Zijn Geest om hem overeind te houden. Vergelijkbaar met Filippensen 4:13 waar Paulus zegt 'ik vermag alle dingen door Hem die mij kracht geeft. En dat kracht geven door de Heer dat is ook weer niet los te denken van de Heilige Geest.

2) Had u ook mededogen met de ouderling die tegen vernieuwing was of was er enkel een glimlach van meewarigheid?
U kunt het checken want het was op de mannendag in de Alblasserwaard in september; die vraag komt daar pardoes op mij af, ja toen heb ik 'm wel van tevoren gezien. Ja, u kunt weliswaar niet zien, dit is geen video opname of ik een glimlach van meewarigheid heb, maar u kunt in elk geval horen hoe ik daar op deze broeder heb geantwoord.

3) U had het over proclameren van genezing in plaats van bidden voor genezing. Hoe zit het dan met de ziekenzalving die in Jakobus behandeld wordt. Daar wordt toch gesproken over bidden voor genezing. En een andere vraag over hetzelfde: hoe moeten we tegen Jakobus 5:14 aankijken en het uitleggen in het kader van 'genees de zieken'.
Wat ik straks gezegd heb is: als de Here Jezus Zijn discipelen eropuit stuurt in Mattheüs 11 meen ik, en in ... nee 10 en Lukas 9 dan zegt Hij tot hen: genees de zieken. Hij zegt niet jullie moeten voor hen bidden en als de Here God het goed vindt, als het in Zijn raad kan bestaan, dan zullen sommige van hen genezen. Wat Hij zegt is: jullie moeten hen genezen. Genees de zieken, wek doden op, reinig de melaatsen. In Markus 6 (??) zien we dat ook in de vervulling letterlijk zo werkelijkheid worden; nee, het is geloof ik niet hoofdstuk 6 maar laat maar zitten. Daar zien we, ze zalfden zieken met olie en genazen hen, heel merkwaardig, daar zie je dat dus letterlijk actief toegepast. Natuurlijk is het waar als een zieke geneest in de bediening dat we altijd alle eer aan de Here God geven. Het is Hij die geneest. Wij zijn geen genezers. Daarom is het ook helemaal niet goed om van gebedsgenezers te spreken. Maar het is de helft van het verhaal; de Here Jezus zelf zegt: Ik geef jullie volmacht om te genezen. Het is Zijn werk want Hij geeft de volmacht maar het is onze verantwoordelijkheid. En als je nu ziet hoe de Here Jezus dat zelf doet is dat nooit door te bidden maar door de genezing te proclameren. Effata: wordt geopend; Talitha cum: dochtertje sta op; en tegen een ander: sta op, neem uw bed op en wandel enz. En de discipelen, de apostelen in het boek Handelingen maar ook niet-apostelen doen dat op dezelfde manier. Zij spreken genezing uit; zij proclameren genezing in de naam van de Here Jezus. Dat kan natuurlijk alleen maar goed gaan als je dat in diepe afhankelijkheid van de Heer doet. Dat spreekt vanzelf. Maar het is wel een heel opvallend patroon. Er wordt bij mijn weten maar twee keer gesproken over bidden voor de zieken. Dat is één keer bij Paulus in Handelingen 28 op Malta, daar gaat het over de vader van Publius. Maar de nadruk ligt daar toch ook weer op de handoplegging. Na gebeden te hebben, daar is natuurlijk niks mis mee, als ik voor een zieke bid dan bid ik ook om te beginnen letterlijk. Ik neem de zieke als het ware mee naar de Here Jezus maar dan als het erop aankomt in gebed breng ik zo'n iemand bij de Heer, als het erop aankomt dan zeg ik: wees genezen in de naam van de Here Jezus. En dat zie je bij Paulus. Eerst heeft hij dat inleidend gebed en dan legt hij de zieke de handen op. Hetzelfde zie je in Jakobus 5; aan de ene kant is daar het gelovig gebed van de oudsten maar de nadruk ligt op de ziekenzalving. Jullie zullen de zieken, daar moet die zieke met olie gezalfd worden. Dus het is een combinatie. Het is een uiting van afhankelijkheid om te bidden en tegelijkertijd is daar in de olie, de zalfolie, een soortgelijk symbool als de handoplegging dat wil zeggen het is inderdaad een symbool. Maar symbolen zijn belangrijk. Daar moeten we niet gering over denken. Wij zijn als protestanten arm aan symbolen, dat zijn we kwijt. Doop en Avondmaal, dat hebben we dan nog, ja daar kun je moeilijk onder uit maar voor de rest zijn we bijna vuurbang voor symbolen. Ziekenzalving, we vinden dat ook al gauw overtrokken en overdreven. Iemand vroeg mij dat ook:

4) Kun je ook in gedachten handen opleggen?
Ja, dat zou wel lekker makkelijk zijn, hè? Vooral als je het toch al niet op rituelen hebt begrepen en je zegt het komt toch op het innerlijk aan en niet op het uiterlijk. Ja, dat klinkt wel mooi maar daar zit ten diepste ook iets achter van de aloude griekse scheiding van ziel en lichaam. Dat moet u eens tot u laten doordringen. Dat is niet bijbels, die scheiding, dat is grieks en die dwaling is al vroeg in de christenheid binnengeslopen. En dan gebeurt er iets mentaals, dat vind je in de roomskatholieke wereld, je vindt dat ook in de wereld van het protestantisme. Bij reformatorisch en evangelisch, maakt niet uit. Die dwaling van die scheiding van lichaam en ziel is heel diep doorgedrongen. En dan ontstaat er iets waardoor wij héél enthousiast dat wel kunnen zingen over dingen met onze geest terwijl onze lichamen stokstijf blijven staan. U bent daar aardig overheen, moet ik zeggen. Ik heb een beetje rondgekeken; u bent daar aardig overheen. Want het is absoluut onbijbels. Je kunt niet alleen maar zingen: het vrome volk in U verheugd, zal huppelen van zielevreugd. Af en toe moet je het ook écht doen! In het huis van de verloren zoon daar zegt de Here Jezus: van de verte hoorde die oudste zoon al dat er muziek en dans was in dat huis. Nou, dans is al helemaal natuurlijk... maar ja, je kunt toch niet zingen over knielen zonder het te doen. Je kunt toch niet zingen over buigen zonder het te doen. Je kunt toch niet zingen over je handen opheffen zonder het te doen. Ik zal u een geheimpje verklappen: ik heb daar vroeger ook heel veel moeite mee gehad. Echt waar. Ik weet nog dat het veranderde want ik kom ook uit een omgeving waarin dat soort dingen not done waren. Daar heb ik heel veel moeite mee gehad. Ik was héél ver weg, 10.000 km hier vandaan, wat is de Here goed soms voor ons hè, daar mocht ik oefenen en toen ik terugkwam in Nederland toen kon ik het. Ik gaf daar een college voor psychologiestudenten en daar was een meiske, dat zag eruit als een engel. Niemand kende haar later ook, niemand wist wie zij was dus ik vermoed soms wel eens dat het echt een engel was en die zei: ik heb het op m'n hart om te zeggen 'u moet eens naar die gemeente gaan'. Ik liep zondags wel eens met m'n ziel onder de arm. De beschikbare kerkdiensten had ik het niet zo op begrepen en toen ging ik daar naartoe en die avond heb ik voor het eerst heel voorzichtig m'n handen in de lucht gestoken. En ik weet nog wat een strijd mij dat kostte, ik heb zoveel begrip daardoor. Ik heb al die dingen niet van huis uit meegekregen. Ik heb daardoor veel meer begrip hoe moeilijk dat kan zijn om ook in je lichaamstaal die dingen te uiten omdat ikzelf die innerlijke strijd heb doorgemaakt. Heerlijk. Het was in Zuid-Afrika, dat had 'k daarbij verteld, nou ja, 10.000 km. kan eigenlijk nauwelijks iets anders zijn, heerlijk! En daar was ik ook voor het eerst in een gemeente van 5000 mensen, daar zag ik voor het eerst een gemeente waar iedereen zichzelf kon zijn. Heb je dat wel eens meegemaakt? Waar niemand dacht: wat zullen ze nou wel gaan zeggen als ik… Iedereen kon daar de Here grootmaken op z'n eigen wijze en dat deed ie ook. Ik ga dat niet demonstreren want dan denkt u dat ik het belachelijk maak, maar het was geweldig. Het ervoer zo als een stuk bevrijding. Die mensen deden dat allemaal op hun eigen manier in Pretoria. Geweldig. De reden dat ik volgende maand niet kan komen en daarom mijn broer heb afgevaardigd, nee dat hebben zij gedaan hoor, dat is omdat ik dan weer in Zuid-Afrika hoop te zitten. Maar ja, het lichaam hoort er ook bij. Natuurlijk, ik begrijp wel dat u die vraag niet stelt omdat u het niet zou durven ofzo, in gedachten de handen opleggen. Ik begrijp wel wat u bedoelt. Soms kan het gewoon niet. Die ander zou dat misschien niet eens toestaan. Trouwens als je iemand de handen oplegt moet je dat ook altijd vragen of dat mag. Je kunt zomaar niet jezelf opdwingen op die ander. Dus als er iemand zegt: wilt u voor me bidden, vraag ik erbij: mag ik u de handen opleggen. Maar...dus ik kan me wel voorstellen wat de achtergrond van zo'n vraag zou kunnen zijn maar denk erom de Bijbel is vol van symbolen. Zalfolie is niets anders dan een symbool. We hebben niet twee sacramenten, we hebben er drie. Als u onder een sacrament verstaat: een geestelijke handeling die met een stof werkt, materie, die in materie zich uit; water bij de doop, brood en wijn bij het avondmaal, olie bij de ziekenzalving. Dat zijn de drie belangrijkste die we in het Nieuwe Testament vinden maar er zijn zoveel meer rituelen waarin dat tot uitdrukking komt, zoals handoplegging daar één van is. Laten we daar niet te bang voor zijn. Wat we in onze ziel uiten voor de Here God dat mag ook in het lichaam tot uitdrukking komen. Dus geneer u niet om uit uw dak te gaan voor de Heere God, in de goede zin van het woord. Eens even kijken, dit hebben we allemaal gehad. Een vraag over eenheid. "U had het over de chaos van de Heilige Geest" – mooi staat erbij, dat is mij gerust te stellen – "maar die kan scheiding brengen tussen kerken. We lezen hier verder over vrede. Is het niet juist zo dat de Heilige Geest eenheid geeft." Mijn tegenvraag is; 'wat zou Jezus bedoeld hebben als Hij zegt, "ik ben niet gekomen om vrede te brengen, maar verdeeldheid. Of zelfs vrede, maar het zwaard.?' Was de Heere Jezus dan niet uit op eenheid? Natuurlijk! Maar je zult altijd zien, dat is als het evangelie komt in een heidense wereld, als het in de Joodse wereld komt, maar ook als we met z'n allen ingedut zijn en er komt een opwekking van Gods Geest, dan is er altijd verdeeldheid. Want er is een deel dat het aanvaard en een deel dat het afwijst, en dat geeft botsing. Dat is onvermijdelijk. De Heere Jezus geeft eenheid, maar niet onder alle mensen. Hij is niet gekomen om eenheid te brengen onder alle mensen. Hij is gekomen om eenheid te brengen onder hen die antwoord geven op Zijn oproep. Het gaat om de eenheid van de gelovigen. Dat is de eenheid van het lichaam van Christus. De eenheid van de Geest waar Paulus het over heeft in Efeze 4. Maar eenheid van de Geest betekent altijd tegelijkertijd dat het gezelschap komt te staan tegenover degene die niet tot geloof willen komen. Maar dat kan ook gebeuren als er een opwekking plaats vindt onder gelovigen dat een aantal mensen dat niet wil. Ook al noemen ze zich christenen. Ik oordeel niet over hun harten daar gaat het verder niet om. Ze willen dat niet, ze doen niet mee. Dan ontstaat er verdeeldheid. En ik weet dat sommige zeggen; 'dit kan niet van de Geest zijn want het brengt verdeeldheid'. En dat is een verwerpelijk argument. Dat was precies het argument wat de Farizeeën en de schriftgeleerden tegen de Heere Jezus aanvoerden. 'Deze mens geeft aanstoot.' 'Deze mens brengt onrust en dat willen we niet.' Nogmaals; er is een onheilige onrust, daar hebben we het niet over. Daar moeten we elkaar ook niet bang mee maken. Maar daar waar Gods Geest gaat werken zijn daar altijd mensen die dat niet op prijs stellen en die afhaken. Dat moet je gewoon – hoe droevig het ook is - met elkaar vaststellen. In die zin zei ik; als er een opwekking komt, of hoe je het ook noemen wilt, dan brengt dat scheiding. Degene die meedoen, onder hen bewerkt de Geest eenheid. Maar als je wacht tot allen die zich christenen noemen, of zelfs alle mensen in Nederland één worden, daar moet je niet op wachten. Maar degene die antwoord geven op de roepstem van de Heere, door Zijn Geest, daar wil Hij eenheid bewerken. Ik hoop dat het een beetje duidelijk is want deze vraag komt vaak op. 'Opwekking brengt verdeeldheid, kan het dan wel uit God zijn?' Ik hoop dat u nu wat meer toegerust bent om die vraag te beantwoorden.

5) "U had het over stil worden voor God, om Zijn stem te horen. Hoe herken je of het Zijn stem is, of die van jezelf of zelfs een boze Geest. Je kunt je namelijk niet selectief open stellen want dan stel je je niet volledig open. Deze vraag stel ik omdat ik van een lief kind van God weet dat Hij uiteindelijk is misleid zodat hij zelfs nu dwaalleer verkondigt. Hij stelde zich ook Jezus voor zich en luisterde naar Hem op de manier die u noemt."
Die vraag is ook heel herkenbaar. Die komt heel veel voor. Toch zit daar iets van 'vreesachtigheid' in. Ik bedoel dat heel lieflijk en mild. Ik hoop dat de vraagsteller mij dat niet kwalijk neemt. U zegt hier; 'je kunt je niet selectief open stellen, want dan stel je je niet volledig open'. Ik antwoord daarop; 'u moet zich selectief open stellen'. En u moet daarin vertrouwen in de Heer in hebben. Als u zich openstelt voor Hem, denk erom, we hebben af en toe een veel te hoge schatting van de duivel. Sommige mensen die miskennen hem, die hebben een veel te lage schatting van de duivel, maar ook veel te veel mensen hebben een veel te hoge schatting. Als u dichtbij Christus leeft, als u waakzaam bent, als u leeft in de kracht van de Geest is de duivel machteloos tegenover u. De duivel kracht vat op ons als we luisteren naar de influisteringen, als we ons op zondige paden begeven. Hoe verder we van de Heere Jezus afzijn des te makkelijker zijn we een prooi van de duivel. Als u dicht bij Christus bent en op Hem gefocust, waarom zou u bang zijn dat de duivel ertussen kan komen. Hoe sterk denkt u dat hij is. Is hij sterker dan de Heilige Geest? Zou hij zelfs zich aan u kunnen voorstellen alsof hij de Heilige Geest is terwijl hij dat niet is. Ja dat kan, maar dat is dan eerst pas dan, nadat u zelf zo onwaakzaam bent dat u de stem niet meer kan onderscheiden. Maar wat is het alternatief als ik u vraag serieus neem? Je zou zo bang kunnen wezen voor verkeerde influisteringen dat je dan maar helemaal niet meer naar de Heere luistert. In de praktijk is het heel vaak dat zulke mensen dan luisteren naar andere mensen, mensen in wie ze veel vertrouwen hebben. Terwijl er niets boven gaat als de Heere rechtstreeks tot U spreekt. Dat is altijd belangrijker dan wanneer Hij tot andere mensen spreekt. Hij kan andere mensen gebruiken, zeer zeker! Maar het is veiliger om te luisteren naar wat Hij zelf tegen u zegt. En dat zou een beetje ver voeren om dat uit te werken. Bijvoorbeeld een van de manieren waarop de stem van de Heere misbruikt wordt is als iemand zegt; "De Heere God heeft mij duidelijk gemaakt dat jij mij 1000 euro moet geven". Of 'de Heere God heeft mij duidelijk gemaakt dat jij met mij moet trouwen'. Ik zeg altijd tegen jonge meisjes als een jongeman dat zegt dan antwoord je hem 'de Heere doet nooit half werk, dan zal Hij dat mij ook wel duidelijk maken'. En als iemand zegt dat u duizend euro moet geven omdat de Heere dat gezegd heeft dan zegt u 'de Heere doet nooit half werk, dan zal Hij dat mij ook wel duidelijk maken'. Dat is een manier om elkaar te chanteren. En dat gebeurt, soms gebeurt het met goede bedoelingen omdat mensen het nog menen ook. Maar zo werkt dat niet, de Heere spreekt niet tot een ander zonder dat ook bij mij te bevestigen. Dus als er een profetisch woord tot mij komt. Iemand zegt 'Willem, ik heb een woord van de Heer voor je'. Dan vind ik dat al heel wat om dat te zeggen, zeg het maar wat voorzichtiger; 'ik heb de indruk dat de Heer wil dat ik dit tegen je zeg', komt maar wat bescheidener over. Maar dan nog geldt dat dat woord nooit een richtsnoer voor mijn handelen kan zijn. Het kan wel zijn dat de Heere op die manier mij attent wil maken op iets dat Hij al die tijd al tegen mij had willen zeggen, maar ik luister het niet. En dan kan Hij ook een ander gebruiken om dat zeggen die het dan rechtstreeks midden in mijn gezicht zeg omdat ik zelf niet luister. Maar, wees niet benauwd om de stem van de Heere te horen. U zegt 'ja maar, het zou ook uit mezelf kunnen komen.' Dan zou ik u eens mee willen nemen naar een heel boeiende tekst. In de NBG-vertaling want het lastig om het te vertalen, maar ik denk dat de NBG-vertaling het goed getroffen heeft. Dat is in Psalm 27:8, luister u eens naar het merkwaardige wat hier staat Het is zo merkwaardig dat ook weinig vertalingen het zo durven weer te geven. Dat is het leuke. De vertaler denkt; 'dat kan het nooit beteken', dus wordt er maar wat anders van gemaakt. Maar er staat dit; "van uwentwege" zegt de psalmist, hij spreekt tot de Heere God "van uwentwege zegt mijn hart: 'zoekt mijn aangezicht'. Dat is een beetje lastig, dan moet u op dit late uur nog goed opletten. 'Van uwentwege zegt mijn hart: 'zoekt mijn aangezicht'. Wie praat hier nou? Wie praat er nou? Mijn hart praat. Maar de stem die ik dat hart hoor is 'zoekt mijn aangezicht'. Let op dat meervoud. Dat is de stem van de Heere God. Het kan best zijn dat er dingen diep uit je hart opborrelen als je leert luisteren naar je eigen hart. Denk erom dat de Heere God ons heel vaak op ons onderbewuste makkelijker aanspreekt dan wanneer ons verstand er tussen zit. Ik heb u dat straks gezegd; als we met ons verstand tekeer gaan dan zeggen we 'o, dat kan niet van de Heere God, dat kan niet'. Want ons verstand komt er onmiddellijk als rechter tussen. En dat zegt het 'dat klopt niet, en dat klopt niet'. Daarom kan de Heere soms makkelijker tot de mens spreken in een droom want dan is het verstand tijdelijk uitgeschakeld. Ik heb meerdere malen meegemaakt in mijn leven, een keer of 5, dat ik op zondagochtend, vlak voordat ik wakker werd – en dat is een periode dat noemt men "lucid dreaming" – wist waar ik zondag over moest spreken. Als ik het zaterdag nog niet weet dan ga ik met een gerust hart naar bed want ik vertrouw erop dat God het me zal openbaren voordat ik op de preekstoel sta. En heel vaak gebeurt dat niet zo vaak, maar 5 keer is het nu gebeurt de laatste jaren dat ik dat vlak voordat ik wakker werd in een droom ontving. "Lucid dreaming" dat is als je eigenlijk al zo wakker bent dat je wakker bent dat je weet dat je droomt. Dat is een heel merkwaardige tussenfase. De Heere spreekt soms makkelijk tot een mens in een droom, juist om die reden, om ons verstand te omzeilen. "Van uwentwege zegt mijn hart." Het is mijn hart dat praat. Zeg het maar in moderne taal; het is mijn onderbewuste dat praat. Maar wat hoor je daar doorheen; het is de stem van de Heere zelf. Want via mijn onderbewuste kan Hij mij soms makkelijker aanspreken dan mijn verstand dat onmiddellijk gaat schiften en oordelen en dit wil niet waar hebben, en dat niet wil waar hebben omdat het niet klopt met mijn theologie bijvoorbeeld. Dat is nog maar een voorbeeld. Hoe de Heere God kan spreken via je hart, zodat het je hart is dat praat. Maar tegelijkertijd is Hij het zelf.

6) "Wat vindt U ervan als je wil weten wat Gods wil is in een bepaalde situatie dat je je dan God voorstelt. Dat Hij tegen je zegt "Ik…". Ik weet iemand die zich dan voorstelt dat God tegen Hem spreekt in de ik-vorm. Kan dat zo?
Ja, weet u; ik ben niet in een situatie om tegen u te zeggen; dat kan niet, dat mag niet. Ik herinner me nog, vele jaren geleden hadden we een jongen - toen werkte ik nog mee aan jongenskampen – en er was een jongen die wou een week langer wilde blijven. Eigenlijk mocht dat niet, want zijn vader had gezegd; je moet naar huis toe komen want je moet nog een taak inhalen voordat je terug gaat naar de middelbare school. Dus hij vroeg of hij iets langer mocht blijven, maar mijn vader is op vakantie dus ik kan het nu niet vragen. Toen zei die leider; 'ga maar het bos in, ga maar op een boom zitten, en stel je voor dat je vader voor je zit en dat je zegt 'pa, ik zou nog een week langer willen blijven.'' Nou dan krijg je wel antwoord, die jongen ging het bos in en even later kwam hij weer terug en zei 'ah, ik ga toch maar naar huis.' Dat is een heel simpel voorbeeld. Op het moment dat hij zich in alle rust probeerde in te denken 'wat zou een vader nu denken' dan wist hij het haarfijn. Zijn verstand zat er tussen van 'ja, misschien dat je vader, dit en dat'. Maar op het moment dat hij zich in rust probeerde in te denken 'wat zou God nou echt van mij willen?' Als ik probeer mijn eigen verstand, ook wat ik zelf graag zou willen, aan de kant te zetten. Dat is één van de belangrijke dingen van eerlijk bidden. Eerlijk bidden is; 'Heer, ik zou zo graag met Marietje trouwen, maar als het niet naar Uw wil is, als U iets beters voor mij hebt dan Marietje, geef dat ik bereid ben om, ondanks mijn verliefdheid, haar aan de kant te zetten.' Ik neem maar even een zeer aangelegen onderwerp. Maar dat is bidden naar Gods wil. 'Heer, ik wil wel graag' maar dat is nog geen bewijs dat U het ook wil. We zeggen soms wil heel makkelijk 'dit en dat is Gods wil' maar terwijl we in feite het zelf besloten hebben. De Heere God hoeft dan alleen nog maar een paraafje te zetten onder onze wil. Maar daar is Hij niet voor. "Heer ik heb de indruk dat …", "dat U dit wilt" of in ieder geval wil ik dat zelf heel graag, maar ik leg het bij U neer, want als U wat anders wilt dan onderwerpt ik mijn wil aan uw wil. Veel mensen leren nooit de wil van God verstaan omdat zij niet a-priori van bij voorbaat bereid zijn hun eigen wil aan die van God te onderwerpen. Ik sprak daar eens over in een jeugdsamenkomst en toen kwam er een meisje huilend naar me toe en ze zei "ik ben zo verliefd op Frits, en nou ben ik bang dat als ik er met God over ga praten dat Hij zal zeggen je moet het uitmaken, en dat wil ik helemaal niet, ik hou zo veel van hem". Ik zeg nou m'n lieve kind dacht je nou dat God zo onbarmhartig is dat ie dacht hoe kan ik Marietje nou eens treiteren? Zo is het toch niet? Als hij dat ooit tegen jou zal zeggen dan is dat omdat Hij weet dat jullie niet gelukkig worden samen. En dan is het omdat Hij wat beters heeft, je moet juist blij zijn als Hij dat zou zeggen. Je moet niet bang zijn om van Hem te horen wat Hij er van vindt. Want voor hen die God liefhebben werken alle dingen mede ten goede. Dus stel je er op in want Hij is met ontferming over jou bewogen en wil alleen maar het beste. Dus droog je traantje en durf het aan Hem voor te leggen. Het is lang geleden dat ik haar zag, ik zou wel eens willen weten hoe het afgelopen is. Dat heb je vaak met die dingen, dan denk je "hé, hoe zou dat zo gegaan zijn".

7) Wat is zonde tegen de Heilige Geest?
Ja hebt u even, dit is een moeilijke uitdrukking. Die uitdrukking komt zo in de Bijbel niet voor. In Mattheüs 12 wordt gesproken over het lasteren van de Heilige Geest. Wie dit ooit bedacht heeft om het zondigen tegen de Heilige Geest te noemen dat moet de duvel zelf zijn. Want door het niet lasteren te noemen, dus één heel specifieke zonde, maar zondigen tegen de Heilige Geest te noemen kan ieder mens bij wat voor zonde dan ook zich inbeelden dat hij die zonde begaan heeft en vervolgens in grote nood komen over zijn toestand en bang zijn dat hij voor eeuwig verloren gaat. Daarom heeft de duivel dat woord lasteren wat in de Bijbel staat in Mattheüs 12 vervangen voor zondigen, want dan kun je alles invullen, niet alleen lastering maar ik weet niet wat. En dan komt u heel makkelijk in angst dat u dat gedaan hebt. Ik zal u een schokkende mededeling doen, elke zonde die wij doen is een zonde tegen de Heilige Geest, wij zondigen tegen God, God is Vader, Zoon en Heilige Geest. U heeft vele malen gezondigd tegen de Heilige Geest, maar dat is niet waar de Heere Jezus het over heeft. Lasteren tegen de Heilige Geest is weten dat het de Geest is en toch bewust kwaad spreken, zoals die farizeeër deden in Mattheüs 12, zeggen dat Hij demonen uitdreef door Beëlzebul, terwijl ze wisten dat het de Geest was. Bewust kwaad spreken terwijl je weet dat het niet waar is. Opzettelijk, dat gebeurd ook nooit per vergissing, dat gebeurd als een pure daad van rebellie, van een gebalde vuist naar de hemel. Men heeft het vaak zo gezegd juist de mensen die zich zorgen erover maken of ze de Heilige Geest gelasterd hebben of tegen de Heilige Geest gezondigd hebben dat zijn nou juist de mensen die het niet gedaan hebben. Ze zijn bang dat ze iets gedaan hebben dat hun overviel waardoor ze nou voor eeuwig verloren gaan. Terwijl de Heere Jezus nu juist spreekt over mensen die heel bewust in rebellie tegen God leven. Dat is diezelfde duivel die dat soort dingen de mensen wijsmaakt.

8) De laatste vraag: waar in de Bijbel staat dat mensen achterover in de Geest vallen?
Ja, er is een theorie dat als je valt op de grond dat het bij de Heere God altijd voorover is en bij de duivel achterover. Heb je dat wel eens gehoord? Er zijn van die dingen die worden eindeloos herhaald en niemand check'd het en niemand kijkt het eens na. En dus zonder het na te checken gaat iedereen het maar herhalen. Als u nou eens voorstelt wat de Heere Jezus doet in de hof van Getsemane, "Wie zoekt gij?", ik heb het straks verteld, "Wie zoekt gij?" en ze zeggen "Jezus van Nazareth", en dan zegt Hij eigenlijk alleen maar de Godsnaam "Ik ben" ("het" staat er eigenlijk niet eens bij in het grieks), "Ik ben" dat is de Godsnaam, "Ik ben", dan staat er die mensen deinsden achteruit. Nou moet u zich voorstellen, ze deinsden achteruit dan mag u twee keer raden vallen ze nou achterover of voorover? Ik ben heel serieus, ik zeg alleen maar: geloof zulke simpele theorieën niet, check dat eerst aan de hand van de Bijbel. Er zijn zoveel mensen die in de Bijbel vallen onder de heerlijkheid van God er staat helemaal niet bij of dat voorover of achterover was. Dus ga dat na.

Zou we zijn elke avond om half-elf geëindigd, ik weet niet hoeveel liederen jullie nog op je hart hebben, maar het is een duurzame traditie aan het worden in elk geval.

Ik zou nog graag met u deze avond willen afsluiten in gebed.

Onze trouwe Heer, zo zijn er vele vragen en in wezen maar één antwoord, U wijst ons altijd op uzelf, op uw geliefde Zoon Vader en op de kracht van de Heilige Geest, drie-enig God. U bent het antwoord, U geeft niet alleen antwoord op al onze vragen U bent het.U bent het antwoord op al onze noden, op alle vragen van de mensheid. Wij danken U voor uw dierbaar Woord waardoor wij ook kennis mogen hebben van hoe U over de dingen denkt, hoe U er tegenaan kijkt, als we ons proberen U voor te stellen en we zijn eerlijk naar U toe dan kost het ons in het algemeen niet veel moeite om te weten wat U tot ons zegt. Hoe meer we U leren kennen uit Uw Woord, hoe duidelijker we gaan zien wat U van ons verwacht. Wij danken U dat U zo'n geweldig plan hebt voor ons leven, maar dat plan is bij ons allemaal gelijk, er zijn vele verschillen in de weg die U met ons gaat maar in één opzicht zijn al uw plannen gelijk met ons, U hebt ons ertoe voorbestemd om het beeld van God, uw Zoon in onze levens te vertonen. En wij bidden U dat deze avond en alle avonden die we hier met elkaar beleven, ja alle verkondiging van uw Woord erop gericht mag zijn dat meer en meer dat beeld in ons zichtbaar wordt en dat wij zelf op de achtergrond verdwijnen, ons eigen vlees, alles wat we van nature zijn, en door de kracht van uw Geest de Heere Jezus meer en meer zichtbaar mag worden. We leggen deze avonden terug en ook deze avond specifiek terug in uw handen, neem maar alles weg uit ons hart wat verkeerd was, wat niet goed is uitgelegd, zodat moge overblijven wat van U was, wat gewerkt was door uw Geest. Leer ons uit die Geest te leven, leer ons de vrucht van die Geest voort te brengen, leer ons U toegeweid te zijn. Wij danken U voor die wonderbare krachtbron die wij in de Heilige Geest ontvangen hebben. Wij danken U voor alle zegen die U ons hebt willen schenken, en we vertrouwen ons aan U toe, ook voor de weg naar huis, maar ook voor de komende tijd als we elkaar niet zien. Zegen ons, bewaar ons ieder op onze wegen en als de Heere Jezus nog niet gekomen is wilt U ons dan weer een volgende keer hier in uw genade bij elkaar brengen. Geprezen en geloofd is uw heerlijke Naam! Amen

 

Podcast

Audio RSS Bijbellezingen Willem Ouweneel
Podcast Feed

Poll

Heeft u Bijbellezingen van Willem Ouweneel in Waddinveen bezocht?